สับร่างของกู่เซี๋ยให้แหลกเป็นหมื่นชิ้นแทบไม่ไหวบัดนี้สองมือของเย่ชิวกำแน่น สองตาเปี่ยมไปด้วยความเดือดดาลแต่เขาไม่สามารถออกมือได้ เพื่อลัทธิเจี้ยนเหมินและคนในสำนักหลายร้อยคน เขาต้องยอมทนre* https://www.novelgu.com“นายน้อยกู่ ทำอย่างไรท่านจึงจะยอมปล่อยลัทธิเจี้ยนเหมินไป?”เย่ชิวจ้องเขม็งไปยังกู่เซี๋ย ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าไปเฮือกใหญ่แล้วจึงเอ่ยอย่างไร้พลัง“ข้าบอกไปแล้วมิใช่รึ? เจ้าคุกเข่าแล้วโขกศีรษะลงกับพื้นสิบหนและนำศิษย์หญิงผู้งามงดมาให้ข้าสิบคน ข้าก็จะปล่อยพวกเจ้าลัทธิเจี้ยนเหมินไปทันที มิเช่นนั้นพรุ่งนี้ก็จะไม่มีขุมอำนาจที่ชื่อว่าลัทธิเจี้ยนเหมินอีก”กู่เซี๋ยเอ่ยออกมาอย่างไม่สะทกสะท้านพร้อมกับเผยรอยยิ้มอันเยือกเย็นบนใบหน้าที่ซีดยิ่งกว่าสีสุรา“เฮอะ! นายน้อยกู่ ข้าขัดคำสั่งของท่านก็เป็นความผิดของข้า ข้ายอมรับโทษแต่เพียงผู้เดียว ข้าหวังว่าท่านจะปล่อยคนอื่นๆ ในลัทธิเจี้ยนเหมินไป ข้าจะยอมรับผิดและขออภัยด้วยความตาย”คนถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ คำกล่าวของเย่ชิวทำให้คนของลัทธิเจี้ยนเหมินหน้าซีดขาวดุจหิมะทันที“อ้อ? น่าสนใจนี่ ก็ได้ ขอเพียงแต่เจ้าตายต่อหน้าข้า ข้าก็จะปล่อยลัทธิเจี้ยนเหมินไป ข้าไม่เคยเห็นคนไม่กลัวตายมาก่อนจริงๆ แค่ไม่รู้ว่าเจ้ารู้จักยอมละทิ้งชีวิตตนเองจริงหรือไม่”re* https://www.novelgu.comได้ยินดังนั้น กู่เซี๋ยจึงคลี่ยิ้ม สายตาของเขาจับจ้องไปยังเย่ชิวเพื่อเตรียมดูเจ้าสำนักของลัทธ
