ับสีหน้าที่เคารพเลื่อมใสของหม่าเหลียงเฉิน เซียวฮั่นได้เพียงหัวเราะเอ่ยออกมา“ข้าจะกลับไปเดี๋ยวนี้ ข้าต้องการให้พวกเขารู้ว่า ตอนนี้ข้าคือยอดฝีมือเทพศักดิ์สิทธิ์ราชัน เกรงว่าพวกผู้เฒ่าคงต้องตกใจจนตะลึงงันแน่นอน”re* https://www.novelgu.comได้ยินเช่นนั้น หม่าเหลียงเฉินไม่รู้สึกอาลัยอาวรณ์แม้แต่น้อย ทว่าสีหน้ากลับเจือความตื่นเต้น เมื่อนึกถึงตอนที่ตัวเองกลับไป สีหน้าของเหล่าผู้เฒ่าที่สำนักคงตื่นตะลึงเกินบรรยายสำหรับหม่าเหลียงเฉินที่เดินบนเส้นทางอันวิปริต ถึงขั้นไร้ความปราณี เซียวฮั่นกลับมีเพียงเสียงหัวเราะแห้งๆ เพราะคนเช่นเขามีชีวิตอยู่อย่างเป็นอิสระ ไม่มีความกังวลใดๆ มีชีวิตโดดเด่นเหนือกว่าคนอื่นๆมาโดยตลอดถัดจากหม่าเหลียงเฉิน ก็คือเมิ่งเชียนเซวี่ย ไม่ได้พบกันหลายปี เมิ่งเชียนเซวี่ยนเกิดการเปลี่ยนแปลงมากกว่าหม่าเหลียงเฉิน ไม่ว่าจะเป็นอุปนิสัย หรือการฝึกตนล้วนแต่เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างพลิกฟ้าทลายดินเมิ่งเชียนเซวี่ยในยามนี้ฝึกตนบรรลุเป็นเทพศักดิ์สิทธิ์ทรราช นี่เป็นเพียงการฝึกตนภายนอกของนางเท่านั้น การฝึกตนของนางในความฝันน่าหวาดกลัวจนบรรลุถึงขั้นอมตะแล้ว และการฝึกตนที่ยกระดับเช่นนี้ไกลเกินกว่าที่ผู้อื่นจะเทียบเทียมได้โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่ออาศัยความช่วยเหลือจากเผ่าเมิ่ง ที่ช่วยให้เคล็ดวิชาแห่งฝันของเมิ่งเชียนเซวี่ยสมบูรณ์ เพียงนางฝันก็สามารถอยู่ในฝันได้นับพันปี หนึ่งความฝันก็คือฤดูกาลอันยาวนา
