พบเห็นเป็นอย่างยิ่งทว่าน˺าเสียงของเงาร่างนี้กลับเย็นชาเล็กน้อย ทั้งยังไร้ซึ่งอารมณ์และความรู้สึก เพราะคนที่ยืนตรงหน้าเขาคือบุรุษหนุ่มธรรมดาคนหนึ่งหนำซ˺ายังไม่ใช่คนของเผ่าสวรรค์อีกด้วยเช่นเดียวกับบุรุษหนุ่มผู้นี้ เงาร่างอื่นต่างมีสีหน้านิ่งเฉยเช่นกันแม้ว่าบนร่างของพวกเขาจะมีแสงสว่างเปล่งประกาย แต่วินาทีนี้พวกเขากลับเย็นชาเป็นอย่างยิ่ง“ข้าเพียงเดินเล่นชมท้องทุ่งและภูเขา แต่เกิดหลงทาง ไม่รู้เนื้อรู้ตัวก็มาถึงแดนคุณธรรมเสียแล้ว”re* https://www.novelgu.comเซียวฮั่นมองเงาร่างกว่าสิบสายตรงหน้า แล้วจึงเอ่ยอย่างเนิบนาบราวกับไม่รู้สึกประหม่าหรือตื่นตระหนกเพราะฐานะของคนเหล่านี้ที่อยู่ตรงหน้าแม้แต่น้อย“หึ! ดูท่านไม่เหมือนมาเดินเล่น และไม่ได้หลงทางเช่นกัน เกรงว่าคงมีความคิดมิดีต่อแดนคุณธรรมอยู่ในใจกระมัง”เมื่อสิ้นเสียงของเซียวฮั่น หนึ่งในเงาร่างเหล่านั้นกลับจ้องมองด้วยสายเยียบเย็น และเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าเย็นชาทันทีที่คนอื่นได้ยินก็จ้องด้วยสายตาเยียบเย็นเช่นกัน ทุกคนล้วนแต่แสดงสีหน้าเย็นชาออกมา ท่าทีราวกับจะลงมือกำจัดเซียวฮั่นก็มิปาน“ข้าเป็นคนที่มาเดินเล่นจริงๆ ตอนที่กำลังชื่มชมทิวทัศน์ก็หลงทางเสียแล้ว เจ้าอย่าใส่ร้ายคนดีเลย”เซียวฮั่นมองอีกฝ่าย แล้วกระตุกมุมปาก เขาส่ายศีรษะพลางกล่าวปฏิเสธ“เจ้าหยุดเล่นลิ้นได้แล้ว เล่นลิ้นไปก็ไม่มีประโยชน์ ที่นี่คือป่าคุณธรรม ห่างจากโลกภายนอกไม่รู้กี่พันล้านลี้ ต่อใ
