กล่าวให้ชัดๆ คือ เซียวฮั่นกำลังรอให้ผู้ที่อยู่เบื้องหลังย่วนม๋อตัดสินใจ หากอีกฝ่ายยอมสูญเสียร่างกายมารโดยไม่เสียดาย เขาก็ไม่ถือสาที่จะสังหารย่วนม๋อ อย่างไรย่วนม๋อก็คือของบำรุงอย่างดีสำหรับกระบี่น˺าตามารของเขา“เฮอะ!”ทันใดนั้นย่วนม๋อแค่นเสียงเยือกเย็นออกมา ภายใต้การจับจ้องของสายตาทั้งหลาย ย่วนม๋อหันหลังออกจากเมืองอี๋วั่งอย่างไม่คาดคิด ดูท่าทางของมันแล้วคล้ายกับกำลังต้องการประนีประนอม สิ่งนี้ทำให้ทุกre* https://www.novelgu.comคนที่นั่นต่างมองหน้ากันด้วยความอึดอัด นี่เป็นครั้งแรกของพวกเขาที่เห็นย่วนม๋อรู้ถึงความหวาดผวา“เอาล่ะ ข้าควรไปเสียที เพื่อเป็นการขอบคุณสำหรับการต้อนรับของเจ้าในช่วงเวลานี้ ข้าจะบอกพวกเจ้าเรื่องหนึ่ง อีกสักระยะห้วงมารก็จะหายไป พวกเจ้าจะสามารถออกไปจากที่แห่งนี้ได้ ส่วนจะตัดสินใจอย่างไรขึ้นอยู่กับการเลือกของพวกเจ้าเอง”ขณะที่ทุกคนมองหน้ากันด้วยความอึดอัด คำกล่าวของเซียวฮั่นดูเหมือนกระสุนปืนใหญ่ที่ตกลงไปในทะเลสาบอันเงียบสงบ ทันใดนั้นคนทั้งหลายก็คึกคักและวุ่นวายขึ้นมาในทันทีเพียงแต่ รอจนกระทั่งพวกเขาต้องการถามข้อเท็จจริงของข่าวคราวนี้ต่อ เงาร่างของเซียวฮั่นก็หายไปแล้ว ก่อนจะปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งในความมืดมิด โดยทิศทางของเขาและย่วนม๋อไปในทางเดียวกันเห็นได้ชัดว่าเป้าหมายของเขาคือมุ่งไปสู่ที่ที่ย่วนม๋อมา“ผู้เฒ่าม่อ? ข่าวนี้เจ้าคิดว่าเป็นจริงหรือเท็จ?”ยามนี้เงาร่างทั้งหลายต่า
