ซียวฮั่น ยามนี้เขาได้กลายเป็นอากาศอันไร้จุดสิ้นสุดไปแล้ว คนทั้งร่างได้ผสานเข้าไปในนั้นมิรู้ที่ปราสาทบนจันทรา ในค˹านี้คือปีใด แสงเปล่งประกายวาบจากนั้นเซียวฮั่นก็ดูคล้ายกับได้เคลื่อนย้ายผ่านกาลเวลาอันยาวนานไปในอากาศอันไร้ขอบเขต กาลเวลาไร้จุดสิ้นสุดตลอดกาล ถึงเซียวฮั่นจะกระโดดข้ามมิติครั้งแล้วครั้งเล่า เขายังไร้ซึ่งหนทางหลุดพ้นจากโลกแห่งเม็ดทราย“หนึ่งเม็ดทราย หนึ่งโลกา หนึ่งช่วงเวลา หนึ่งโลกและสวรรค์ โลกและสวรรค์ห่างกันเพียงแค่ชุ่นเท่านั้น!”คนเงียบสงัดไปชั่วขณะ จากนั้นมุมปากของเซียวฮั่นยกขึ้นเล็กน้อยแล้วจึงยืดฝ่ามือออกไปอย่างเนิบช้า ก่อนจะกางฝ่ามือออก ทันใดนั้นre* https://www.novelgu.comเม็ดทรายละเอียดก็ร่วงลงมาในซอกระหว่างนิ้วมือ และในเม็ดทรายแต่ละเม็ดนี้บรรจุโลกแห่งฟ้าดินใบหนึ่งซึ่งกำลังสั่นไหว“ความลับของมิติ จะมีสักกี่คนที่สามารถตระหนักรู้ถึงมันได้จริงๆ?”เซียวฮั่นกระตุกยิ้มมุมปากอีกครา ก่อนจะส่ายศีรษะอย่างอดไม่ได้มิติสามารถกว้างใหญ่อย่างไร้ขีดกำจัด แต่ก็สามารถเล็กอย่างไร้ขีดจำกัดได้เช่นเดียวกัน ทั้งหมดล้วนขึ้นอยู่กับความคิดเท่านั้น ว่ากันว่าใจยิ่งใหญ่เพียงใด ท้องนภาก็กว้างใหญ่เพียงนั้น มันคือหลักการแบบเดียวกัน“วิ้ง!”พอเซียวฮั่นก้าวเดินครานี้ โลกนับสิบล้านใบต่างเปล่งแสงภายใต้ฝ่าเท้าของเขา ครู่ต่อมาเงาร่างของเซียวฮั่นปรากฏขึ้นในวิหารเทพมารชั้นที่แปด วิหารเทพมารชั้นนี้เงียบสงบเป็นอย่า
