หลังจากสังหารเจ้าแห่งมารท่านหนึ่งอย่างง่ายดาย เซียวฮั่นก็ไม่สนใจสิ่งใด แต่ภาพดังกล่าวทำให้เงาร่างจำนวนมากเผยสีหน้าหวาดกลัวออกมา อย่างที่รู้กันว่าผู้ที่เซียวฮั่นสังหารนี้อยู่ในขั้นอมตะร้อยภพและก่อนหน้านี้ยังมีเจ้าแห่งมารสองคนสิ้นชีพภายใต้การโจมตีของอีกฝ่าย เพียงแต่นึกไม่ถึงว่าครั้งนี้นอกจากจะขโมยไก่ไม่ได้แล้ว ยังเสียข้าวสารอีกเป็นกำมือ นับว่าผิดพลาดอย่างมากเซียวฮั่นเพียงแค่ฟาดฝ่ามือออกไปอย่างง่ายดาย แต่กลับฟาดจนยอดฝีมือคนหนึ่งตกตาย นี่จึงแสดงให้เห็นอย่างชัดแจ้งว่าขอบเขตของคนทั้งสองไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกันโดยสิ้นเชิง และหมายความว่าความแข็งแกร่งของเซียวฮั่นอย่างน้อยที่สุดต้องอยู่ในระดับบรรพบุรุษมารดังนั้นเงาร่างจำนวนมากจึงทยอยถอยห่างออกจากเซียวฮั่น ไม่อาจหาญเข้าใกล้เขาโดยง่าย ด้วยความหวั่นเกรงว่าตนจะกลายเป็นศิลาใต้ฝ่าเท้าของอีกฝ่ายส่วนเซียวฮั่นก็ไม่ได้สนใจเงาร่างเหล่านั้น เป้าหมายในการเดินทางครั้งนี้ของเขามิใช่เพื่อสังหารผู้คน และไม่ใช่เพื่อตามหาสมบัติชิ้นใดเขามาเพื่อพบหลัวโหวบรรพบุรุษเผ่ามารre* https://www.novelgu.com“เอาล่ะ ข้าไม่อยากเสียเวลาอยู่ที่นี่นาน!”เซียวฮั่นแหงนหน้ามองนภา ก่อนจะคลี่ยิ้มร้ายกาจ แล้วจึงก้าวฝ่าเท้า ทันใดนั้นเงาร่างของเขาก็เปล่งประกายวาบพร้อมกับพุ่งขึ้นสู่ท้องนภาขณะที่คนทั้งหลายเห็นเงาร่างของเซียวฮั่นทะยานขึ้นสู่ท้องนภาพวกเขาต่างเผยสีหน้าคึกคัก เป็นที่รู้กันว่า
