“ข้าจำได้ว่ากฏของที่นี่คือแต่ละขั้นต้องสังหารจำนวนคนให้ตรงตามเป้าจึงสามารถขึ้นไปอีกขั้นได้ เช่นนั้นพวกเจ้าใครจะเข้ามาตายก่อนดี”เพียงแค่ฟาดฝ่ามือเซียวฮั่นกลับสังหารยอดฝีมือหนุ่มผู้นี้ตาย เขากวาดตามองไปในความว่างเปล่า ไม่สนใจยอดฝีมือเจ้าแห่งมารนับหมื่นในสายตาแม้แต่น้อย“เจ้าเด็กโอหัง ต่อให้เจ้ามีความสามารถเป็นขั้นอมตะร้อยภพ ก็ไม่มีสิทธิ์กำเริบเช่นนี้!”เสียงแก่ชราเสียงหนึ่งดังขึ้น ผู้เฒ่าแห่งเผ่ามารคนหนึ่งก้าวฝ่าเท้าเข้ามาในความว่างเปล่า แล้วมองเซียวฮั่นพลางเอ่ยอย่างเนิบช้า“อย่ามัวพล่าม ลงมือเสียดีกว่า”เซียวฮั่นมองผู้เฒ่าแห่งเผ่ามาร แล้วเอ่ยพลางแสยะยิ้มอย่างทะนงตน ต่อให้ผู้เฒ่าแห่งเผ่ามารผู้นี้เป็นยอดฝีมือระดับบรรพบุรุษมารซึ่งอยู่ในขอบเขตอมตะร้อยภพคนหนึ่ง แต่เขายังคงไม่เอามาใส่ใจสิ่งนี้เองที่เรียกว่าความกำเริบเสิบสาน กระทั่งกล่าวได้ว่ากำเริบเสิบสานจนเลอะเลือน อย่างที่รู้กันว่าผู้เฒ่าผู้นี้คือยอดฝีมือสูงส่งre* https://www.novelgu.comขอบเขตอมตะร้อยภพที่แท้จริง แม้แต่บนเก้าชั้นฟ้าก็ล้วนแต่เป็นการดำรงอยู่อันน่าหวาดกลัว ยามนี้เผ่ามนุษย์ผู้บำเพ็ญวิถีมารคนหนึ่ง กลับบังอาจหยามเหยียดเช่นนี้ ช่างเป็นความกำเริบอย่างถึงขีดสุด“ดี ดีมาก หลังจากที่ข้าสำเร็จขอบเขตอมตะร้อยภพ มีน้อยคนนักที่กล้ากำเริบเช่นนี้ต่อหน้าข้า”ชายชราส่งสายตาเยียบเย็น สีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นดุดันขึ้นมาทันใด แม้ว่าผู้เฒ่าผู้นี้ยังไม่อ
