มสามารถเก่งกาจ ความรับผิดชอบก็ยิ่งต้องสูงตาม หากไม่เป็นเพราะเขตแดนเซียน ข้าก็คงไม่ต้องดิ้นเอาชีวิตรอดเพื่อสิ่งมีชีวิตในเขตแดนเซียนมากมายมหาศาลจนถึงยามนี้”พอเอ่ยจบ เซียนฝานก็สะบัดฝ่ามือ เงาร่างของทั้งสามคนก็ปรากฏขึ้นบนยอดสุดของยอดเขาเทพ ยอดเขาเทพลูกนี้ไม่รู้ว่าสูงเพียงใด เมื่อยืนอยู่บนจุดสูงสุดของยอดเขา มองออกไปไกลสุดสายตาหรือก้มหัวมองจากข้างบนลงมา ก็ยังมองไม่เห็นว่าเชิงเขาของยอดเขาเทพอยู่ที่ใดราวกับเหวลึกที่มองไม่เห็นปลายสุดก็มิปานบนยอดเขาเทพมีศาลาเซียนหลังหนึ่ง ภายในนั้นมีเก้าอี้หินสามตัวโต๊ะหินหนึ่งตัว บนโต๊ะมีชาเซียนหนึ่งกาวางอยู่ ถัดจากชาเซียนก็คือจอกชาสามถ้วย“ฮ่าๆ ดูท่าแล้ว พี่ใหญ่เซียนฝานคงเตรียมชาเซียนไว้พร้อมแล้วรอพวกข้าสองคนมาดื่มด้วยกันสินะ!”เมื่อเห็นภาพดังกล่าว เซียวฮั่นก็คลี่ยิ้มอย่างอดไม่ได้ เขายิ้มพลางนั่งลง และผู้เฒ่าวัฏสงสารก็นั่งลงอย่างไม่เกรงใจเช่นเดียวกัน!…………………….re* https://www.novelgu.com