่อมเล็กน้อย ในที่สุดเขาก็เข้าใจว่าลางสังหรณ์ไม่ดีที่เกิดขึ้นในใจมาจากสาเหตุใด“ไม่ได้พบกันเสียนานชิงเทียน เจอกันคราวก่อน เกรงว่าคงตั้งแต่ก่อนยุคที่สิบ!”เงาร่างธรรมดาสามัญมองไปยังชิงเทียน แล้วยิ้มพลางเอ่ยขึ้นด้วยน˺าเสียงที่อ่อนโยนอย่างเนิบช้า“เซียนฝาน เจ้าหลบอยู่ในโลงศพเซียนดีๆ เหตุใดจึงออกมากวนน˺าให้ขุ่น ดูเหมือนว่าเจ้าไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้ว!”re* https://www.novelgu.comชิงเทียนมองเงาร่างที่แสนคุ้นเคยตรงหน้า แล้วเอ่ยขึ้นอย่างเย็นชา“ข้ามีชีวิตอยู่มายาวนานนัก หากไม่ใช่เพราะยังมิอาจปล่อยวางสิ่งมีชีวิตมากมายบนเขตแดนเซียน ข้าจะมีชีวิตอยู่ต่ออย่างขมขื่นไปเพื่อสิ่งใดกัน?”คนส่ายศีรษะ เงาร่างธรรมดาสามัญนี้คือเซียนฝานที่ชิงเทียนได้เอ่ยชื่อขึ้นมาในตอนแรก“ตายเสียดีกว่ามีชีวิตอยู่อย่างลำบาก ในเมื่อมีชีวิตอยู่ แต่เจ้ากลับไม่เห็นคุณค่า หากเจ้าเป็นศัตรูกับข้า คงรู้ว่าจุดจบเป็นเช่นไร!”ชิงเทียนมองเซียนฝานด้วยสายตาเย็นชา เขายังคงหวังว่าเซียนฝานจะไม่สอดมือเข้ามายุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้“ชิงเทียน เจ้าเอ่ยพล่ามมากไปก็ไม่มีประโยชน์ เจตนารมณ์เจ้านายของเจ้าคือสิ่งใด เจ้าไม่เข้าใจงั้นหรือ?”น˺าเสียงอันเยียบเย็นดังขึ้น ผู้เฒ่าวัฏสงสารมองไปที่ชิงเทียนพลางเอ่ยอย่างเย็นชา“หากพวกเจ้าคิดว่าการดับสิ้นยุคสมัยคือเจตนารมณ์ของเจ้านายข้า ข้าก็ไม่มีอะไรจะเอ่ยเช่นกัน ผู้ที่มีโลกทัศน์ต้อยต˹า ช่างน่าเศร้ายิ่งนัก!”re* https://www