คุณที่ถูกขโมยไป แต่ในที่สุดแล้วมันก็ยังเป็นลูกของข้า พู่กันพิพากษาแห่งวัฏสงสารนี้ข้าแค่ทิ้งมันเพื่อใช้เป็นเหยื่อล่อก็เท่านั้น”คนคลี่ยิ้มเล็กน้อย ผู้เฒ่าวัฏสงสารที่กุมพู่กันพิพากษาแห่งวัฏสงสารไว้ในมือตอนนี้ไม่หวาดกลัวเซียวฮั่นอีกต่อไปแล้วกระทั่งว่าสำหรับผู้เฒ่าวัฏสงสาร เซียวฮั่นคือคนตายคนหนึ่ง ส่วนค่ายกลกระบี่เทพสังหารและแผ่นหยกนำโชคของเซียวฮั่น รวมทั้งลวดลายหยินหยางไท่จี๋ก็ต้องตกเป็นของเขาทั้งหมด“ชีวิตคือความเป็นและความตาย วัฏสงสารแปรเปลี่ยนเสมอ วันนี้ข้าจะเขียนความเป็นความตายของเจ้า!”re* https://www.novelgu.comเอ่ยจบ ผู้เฒ่าวัฏสงสารยื่นฝ่ามืออกมา แสงจากศิลาแห่งความเป็นตายส่องประกายกลายเป็นหนังสือแห่งความเป็นตายที่มืดมิดเหลือคณาเล่มหนึ่ง จากนั้นหนังสือแห่งความเป็นตายก็ค่อยๆเปิดออก“พิพากษาให้เจ้าตาย!”ผู้เฒ่าวัฏสงสารมองเซียวฮั่นด้วยสีหน้าเย็นเยียบ พู่กันพิพากษาแห่งวัฏสงสารในฝ่ามือแต้มลงไปบนหนังสือแห่งความเป็นตาย ไม่นานชื่อสีแดงโลหิตของเซียวฮั่นก็ปรากฏขึ้นบนศิลาแห่งความเป็นตาย“เขียนสั่งชะตา!”ไม่มีการลังเลใดๆ พู่กันพิพากษาแห่งวัฏสงสารในมือผู้เฒ่าวัฏสงสารแต้มไปที่ชื่อของเซียวฮั่น จากนั้นจึงขีดฆ่าชื่อของเซียวฮั่นทิ้งเมื่อชื่อของเซียวฮั่นถูกขีดฆ่าทิ้ง เซียวฮั่นจะต้องตายในทันใดวิญญาณกลับสู่ยมโลก ไม่ได้ผุดได้เกิดชั่วนิรันดร์นี่คือความน่าหวาดกลัวของหนังสือแห่งความเป็นตายซึ่งเป็นสมบัติล˺าค่าแ