เมื่อกลับมาถึงเชิงเขาก็มุ่งหน้าไปยังป่าทึบในระยะไกล ความเร็วของหินหนืดที่ไหลบ่าเริ่มช้าลง คงไม่เป็นอันตรายมากนัก
ผู้คนสามสิบกว่าคนยืนหอบหายใจอยู่กับที่ บีบเค้นศักยภาพทั้งหมดในร่างกาย หนีรอดจากความตายมาได้อย่างหวุดหวิด
ยังไม่ทันได้สูดลมหายใจ ชายหนุ่มคนหนึ่งเป็นตัวแทนของสามสิบสองคนก้าวไปข้างหน้าหลิวอู๋เสียกับสองสามีภรรยาเฉินยวี่เซิง เพื่อไม่ให้พวกเขาหลบหนีไปได้
“เจ้าหนู ส่งไข่มุกวิญญาณอัคคีมาซะ แล้วข้าจะยกโทษตายให้!”
จิตสังหารอันน่าสะพรึงกลัวพุ่งโถมเข้ามาจากทุกทิศทุกทาง พวกหลิวอู๋เสียทั้งสามยากที่จะหนีรอด ถูกกักขังอยู่ในตำแหน่งเดิมอย่างแน่นหนา
“เส้าตงลี่ เจ้าช่างกล้ามาก ยังกล้าออกมาพูดจาโอหังเช่นนี้อีก”
เฉินยวี่เซิงกวาดสายตามองไปยังชายหนุ่มที่พูด เพียงแค่ระดับพลังชำระไขกระดูกขั้นสี่กลับต้องการให้หลิวอู๋เสียส่งไข่มุกวิญญาณอัคคีออกมา ช่างไร้เหตุผลสิ้นดี
แม้แต่ชุยเฉาและเซวียนหยวนกวงยังตายในมือของหลิวอู๋เสีย นอกจากเหวินลี่แล้ว คนอื่น ๆ ไม่สามารถคุกคามพวกเขาทั้งสามคนได้
