น“โชคดีทีเดียว ขอบเขตรวบรวมลมปราณกลับสามารถเดินมาถึงขั้นนี้ได้! เพียงแต่โชคของเจ้าดำเนินมาจนถึงจุดจบแล้ว เจ้าจะยอมแพ้เอง หรือให้ข้าทำให้เจ้าแพ้”ผู้เข้ารอบมองเซียวฮั่นด้วยความเฉยชาแวบหนึ่ง เขาตัดสินว่าเซียวฮั่นอาศัยเพียงโชคชะตาจึงสามารถเดินมาจนถึงนี่ได้ ดังนั้นเขาจึงไม่เห็นเซียวฮั่นอยู่ในสายตาแม้แต่น้อยได้ยินดังนั้น เซียวฮั่นก็เพียงเอ่ยพลางยิ้มบางเบาre* https://www.novelgu.com“เป็นความคิดที่ไม่เลว แล้วเจ้าว่าข้าจะยอมแพ้เอง หรือให้เจ้าทำให้ข้าแพ้ดีล่ะ?”“เฮอะ หากเจ้ารู้จักตนเองดีสักหน่อย ทางที่ดีที่สุดก็ควรยอมแพ้ มิเช่นนั้นข้าก็จะทำให้เจ้ายอมแพ้เองและจะไม่ออมมือแม้แต่น้อย!”คนแค่นเสียงเยือกเย็น เห็นได้ชัดว่าผู้เข้ารอบคนนี้มิได้สนใจคำกล่าวของเซียวฮั่นสักนิด เซียวฮั่นเป็นเพียงผู้เข้ารอบของขุมอำนาจระดับสามคนหนึ่ง อีกทั้งอยู่ในระดับขอบเขตรวบรวมลมปราณ ไม่ว่าจะฐานะหรือความแข็งแกร่งก็ล้วนแต่ไม่ได้อยู่ระดับเดียวกันกับเขาเมื่อได้ยินดังนั้น เซียวฮั่นก็คลี่ยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะมองอีกฝ่ายแวบหนึ่ง เห็นเพียงเงาร่างของเขาบิดเบี้ยวอย่างฉับพลัน ชั่วครู่ใบหน้าของอีกฝ่ายก็ปรากฏสีหน้าเหลือเชื่อถึงขีดสุด ราวกับว่ากำลังเห็นผีก็มิปาน“อั่ก!”เงาร่างกระอักโลหิตออกมาหนึ่งคำทันที ก่อนที่จะกระเด็นออกไปอย่างฉันพลัน จากนั้นร่างของเขาก็กระแทกลงกับพื้นชั้นแล้วชั้นเล่าและหมดสติในที่สุด“เกิดขึ้นได้อย่างไร? เกิดสิ่งใดขึ้น?
