ละความตายที่โลกแห่งชีวิตและความตายไม่หยุดเห็นเพียงยอดแหลมของพู่กันค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นสีดำมืดมิดขึ้นเรื่อยๆ แต่ตัวปลายพู่กันกลับเปลี่ยนเป็นสีทองเจิดจ้าณ เมืองหลิงโจว ไป๋อู๋ฉางผู้มีนามว่าครั้งนี้ยกเว้นให้ หรี่ตาลงแล้วมองไปยังโลกแห่งชีวิตและความตาย เขายิ้มเล็กน้อยพลางเอ่ย“ยอดเยี่ยม ยอดเยี่ยม ยอดเยี่ยมจริง!”“ไม่เลว!”ขณะเดียวกันเฮยอู๋ฉางผู้มีนามว่าผิดไม่เกินสามครั้งก็มองไปยังโลกแห่งชีวิตและความตายเช่นเดียวกัน จึงเอ่ยออกมาอย่างเย็นชา ดูเหมือนว่าการที่เขาสามารถเอ่ยคำนี้ออกมาได้นั้นช่างเป็นเรื่องที่ยากเย็นนักแน่นอนว่า สำหรับการสนทนาของพวกเขาทั้งสองที่ไม่มีต้นสายปลายเหตุ เกรงว่าคงไม่มีผู้ใดฟังออกและไม่เข้าใจว่าเพราะเหตุใดทั้งสองจึงเริ่มเอ่ยปากสนทนากัน“การรอคอยอันยาวนานพันล้านปี ในที่สุดก็มาถึงจุดเปลี่ยน!”re* https://www.novelgu.comไป๋อู๋ฉางมองโลกแห่งชีวิตและความตาย เขาหัวเราะออกมาเบาๆเมื่อเอ่ยจบ จึงค่อยๆ แหงนหน้าขึ้นไปมองบนท้องนภา ทันใดนั้นสายตาก็แปรเปลี่ยนเป็นล˺าลึกเหลือคณา“หากไม่เป็นก็ตาย!”เฮยอู๋ฉางมองไปยังท้องนภาเช่นกัน และยังคงเอ่ยออกมาอย่างสั้นๆ เช่นเดิมจากนั้นทั้งสองก็ไม่ได้สนทนาอันใดต่อ สายตายังคงตกอยู่ในโลกแห่งชีวิตและความตาย ราวกับว่าทุกสิ่งบนโลกหล้าล้วนแต่ไม่อยู่ในสายตาของพวกเขา แม้แต่เหล่าผู้คนหรือสิ่งมีชีวิตนับพันล้าน ก็ไม่ใช่สิ่งที่เขาควรค่าที่จะเอ่ยถึงหรือเอาไว้ในสายตา“กุมพู่
