เซวียนหยวนกวงเป็นยอดฝีมือที่อ๋องยงเสียนเชิญมาจากภายนอก ปกติแล้วจะทำหน้าที่สั่งสอนศิษย์ ส่วนเบื้องหลังกลับทำการสกปรก คบคิดกับขุนนาง ติดสินบนเจ้าหน้าที่ รวบรวมพรรคพวก สิ่งเหล่านี้เฉินยวี่เซิงเคยได้ยินมานานแล้ว
หลิวอู๋เสียเพิ่งมารู้เรื่องนี้เช่นกัน เขาจะเปิดอ่านตำราระหว่างทางเสมอ ในตำราบันทึกเรื่องราวทางภูมิศาสตร์และวัฒนธรรมของราชวงศ์ต้าเยี่ยน กองกำลังของแต่ละฝ่ายและอื่น ๆ
เขาต้องทำความเข้าใจเกี่ยวกับทวีปนี้โดยเร็วที่สุด ตำราจึงเป็นสื่อกลางที่ดีที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย
“ข้าไม่คิดเลย คู่สามีภรรยาอย่างพวกท่านจะยอมเดินทางมาไกลถึงเทือกเขามังกรพิภพ หรือว่าพวกท่านก็เหมือนกับพวกเราเหล่าคนธรรมดา ที่หวังจะแย่งชิงไข่มุกวิญญาณอัคคี”
เซวียนหยวนกวงแค่นเสียงเยาะเย้ย ใบหน้าเต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยาม บุคคลสำคัญอย่างอ๋องหรูหยางเดินทางมาแย่งชิงไข่มุกวิญญาณอัคคี หากเรื่องนี้แพร่ออกไป ไม่กลัวขายหน้าบ้างหรืออย่างไร?
“ขุมทรัพย์ย่อมเป็นของผู้มีบุญวาสนา พวกเรามาถึงที่นี่โดยบังเอิญ จะมีปัญหาอะไรหรือ?”
ฉินปี้ยวี่ก้าวออกมา ดวงตาคู่งามฉายแววขุ่นเคือง นางรู้ดีว่าสามีของนางเป็นคนเที่ยงธรรม ไม่เก่งกาจเรื่องวาจา
