ตรอกพันโอสถในเมืองหยุนตู้ก่อตั้งมาเนิ่นนานหลายร้อยปีแล้วเจ้าของตรอกพันโอสถคือชายชราผู้มีเมตตาท่านหนึ่ง เมื่อชายชราเห็นเงาร่างของมู่หลิงเอ๋อเดินเข้ามา เขาจึงเอ่ยทักทายพร้อมรอยยิ้ม“แม่หนู เจ้ามาซื้อโอสถกับปู่เจ้าอีกแล้วหรือ!”เอ่ยจบชายชราจึงหันไปมองด้านหลังของเสี่ยวอีเซียนครู่หนึ่ง แต่กลับไม่เห็นเงาร่างของผู้เฒ่าโอสถ เห็นเพียงบุรุษหนุ่มคนหนึ่ง ผมดำยาวประบ่า ใบหน้าเปี่ยมรอยยิ้มสดใส หน้าตาหล่อเหลา“ครั้งนี้เจ้าไม่ได้มากับปู่เจ้าหรอกหรือ หรือว่านี่เป็นคนรักของเจ้า”ชายชรามองหยุนเฟิงอย่างประหลาดใจ แล้วเอ่ยถามอย่างอดไม่ได้“เปล่าเจ้าค่ะ! ท่านลุงม่อ นี่คือพี่ใหญ่เฟิง เป็นคนที่ข้าและท่านปู่ช่วยชีวิตไว้ที่เขาหยุนตู้ แต่เขาจำเรื่องราวในอดีตไม่ได้ ครั้งนี้ท่านปู่ให้ข้าพาเขามาซื้อโอสถ”ได้ยินเช่นนั้นเสี่ยวอีเซียนจึงรีบอธิบายด้วยความเขินอายเพราะกลัวว่าชายชราจะเข้าใจผิด เมื่อชายชราได้ฟังดังนั้นจึงเอ่ยพลางยิ้มเล็กน้อยre* https://www.novelgu.com“อย่างนี้นี่เอง ข้าเข้าใจผิดไป เช่นนั้นข้าจะชดใช้ให้ เอาอย่างนี้หากพวกเจ้าซื้อยาในครานี้ ข้าจะลดให้พวกเจ้าสองส่วน!”“เช่นนั้นต้องขอบคุณท่านลุงม่อ!”ได้ยินชายชราเอ่ยว่าจะให้ส่วนลด เสี่ยวอีเซียนจึงกล่าวอย่างดีอกดีใจ“ส่งรายการโอสถมาเถิด ข้าจะให้ผู้ช่วยไปเตรียมให้!”เมื่อเห็นเช่นนั้น ชายชราพลันยิ้มและกล่าวอย่างอ่อนโยน“รบกวนท่านลุงม่อแล้ว!”กล่าวจบเสี่ยวอีเซียนจึงนำเอาราย
