าที่เต็มไปด้วยความละโมบหลังจากที่ลองสวมชุด เสี่ยวอีเซียนก็พาหยุนเฟิงออกมาเดินเล่นสิ่งที่เสี่ยวอีเซียนต้องการซื้อไม่ใช่สิ่งของล˺าค่าอันใด แต่เป็นสิ่งของเล็กๆ น้อยๆ ที่ทำให้สตรีสนอกสนใจจนตาเป็นประกายได้ เช่นกำไลหยก ปิ่นปักผมลายหงส์สีเงิน ถุงหอมและเครื่องประดับบนเสื้อผ้าสิ่งเหล่านี้ล้วนแต่เป็นสิ่งที่มนุษย์ทั่วไปใช้กัน เสี่ยวอีเซียนจึงสวมใส่อย่างยินดีปรีดา ราวกับว่าไม่มีอะไรที่จะทำให้นางมีความสุขได้เท่านี้อีกแล้วส่วนหยุนเฟิงก็เดินตามติดเสี่ยวอีเซียนมาตลอด เพราะกลัวว่าจะหลงทาง เมื่อเดินซื้อของได้พักใหญ่ เสี่ยวอีเซียนเองก็ซื้อของไม่น้อย จึงเตรียมเดินทางกลับไปยังหมู่บ้านหยุนตู้สี่มหาทวีปตอนบน แหวนมิติไม่นับว่าเป็นสิ่งของล˺าค่าแต่อย่างใดขอเพียงเป็นผู้ที่ค่อนข้างมีฐานะส่วนใหญ่ล้วนแต่มีแหวนมิติคนละวงในเมื่อการดำรงอยู่ของผู้สูงส่งเทพศักดิ์สิทธิ์ก็สามารถเปิดมิติได้ และบนสี่ทวีปตอนบนก็มีผู้สูงส่งเทพศักดิ์สิทธิ์ดำรงอยู่นับไม่ถ้วนเพราะฉะนั้นแหวนมิติจึงไม่นับว่าเป็นของหายากอันใดre* https://www.novelgu.comของที่ซื้อมามากมายล้วนแต่เก็บไว้ในแหวนมิติ ท้องฟ้าค่อยๆ มืดลง ทุ่งกว้างในตอนกลางคืนไม่ค่อยปลอดภัยนัก เพราะตอนกลางคืนคือโลกของสัตว์ปีศาจ และเป็นช่วงเวลาที่เหล่าสัตว์ปีศาจปรากฎตัวออกมาบ่อยๆด้วยเหตุนี้หยุนเฟิงและเสี่ยวอีเซียนจึงถือโอกาสรีบกลับหมู่บ้านหยุนตู้ตอนที่ฟ้ายังสว่างอยู่ ทว่าเมื่อพวกเขาออกมาจ
