ณ หมู่บ้านหยุนตู้ ทุกอย่างยังคงปกติดังเดิม วิถีชาวบ้านอันแสนเรียบง่าย สามัคคีปรองดองและเงียบสงบ เพียงแต่มีคนแปลกหน้าปรากฏตัวขึ้นที่หมู่บ้านหยุนตู้หนึ่งคนชายหนุ่มแปลกหน้าผู้นี้ ไม่มีผู้ใดรู้จักชื่อเสียงเรียงนามของเขากระทั่งตัวเขาเองก็ยังไม่รู้ ทุกคนรู้เพียงว่าชายหนุ่มผู้นี้ได้รับบาดเจ็บสาหัส และสุดท้ายก็ได้รับการช่วยเหลือจากผู้เฒ่าโอสถ เพียงแต่หลังจากที่ได้สติ ชายหนุ่มผู้นี้กลับจดจำสิ่งใดไม่ได้ แม้แต่ชื่อสกุลของตนก็ยังไม่รู้จัก ราวกับว่าได้สูญเสียความทรงจำทั้งหมดไปแล้วก็มิปานเมื่อชาวบ้านเห็นดังนั้นก็ทำได้เพียงปล่อยให้ชายหนุ่มผู้นี้อาศัยอยู่ต่อไป โดยเขาได้พักอาศัยที่หมู่บ้านแห่งนี้มามากกว่าครึ่งปีแล้ว เพราะชายหนุ่มผู้นี้คือคนที่ผู้เฒ่าโอสถช่วยชีวิตกลับมาจากยอดเขา คนในหมู่บ้านจึงตั้งชื่อเขาว่าหยุนเฟิง“พี่ใหญ่เฟิง วันนี้ท่านปู่จะให้พวกเราเข้าไปซื้อสมุนไพรในเมืองด้วยกัน!”เสียงอันไพเราะน่าฟังดังขึ้น เสี่ยวอีเซียนปรากฏตัวต่อหน้าหยุนเฟิงในชุดสีเขียว พร้อมกับใบหน้าหวานหยาดเยิ้มที่ประดับด้วยรอยยิ้มบางเบาre* https://www.novelgu.com“ดีเลย รอข้าตากสมุนไพรเหล่านี้เสร็จก่อน!”หยุนเฟิงกำลังวางโอสถแต่ละชนิดบนชั้นวางโอสถเพื่อตากให้แห้งพร้อมกับใบหน้ายิ้มแย้มสว่างสดใสหลังจากหยุนเฟิงเก็บกวาดเรือนตากโอสถเรียบร้อยแล้ว เขาก็ออกจากหมู่บ้านหยุนตู้ตามเสี่ยวอีเซียนไป จากหมู่บ้านหยุนตู้ประมาณหมื่นลี้มีเมืองอยู่
