องค์หญิงสามแห่งราชวงศ์ต้าเยี่ยน หญิงงามอันดับหนึ่งแห่งเมืองหลวง ตลอดหลายปีที่ผ่านมามีผู้คนมากมายที่พยายามเอาใจนาง ไม่เคยมีใครกล้าไล่นางเช่นนี้ หลิวอู๋เสียถือเป็นคนแรก
“อืม ขอเพียงเจ้าบอกนามของเจ้ามา ข้าจะไม่ตามเจ้าอีก”
เฉินรั่วเยียนออกมาข้างนอกนานเช่นนี้ก็คิดถึงบ้านเช่นกัน ขอเพียงสืบทราบนามของหลิวอู๋เสีย ด้วยวิธีการของนาง ไม่นานก็สามารถสืบเรื่องราวได้ทั้งหมด
“หลิวอู๋เสีย!”
กำจัดองค์หญิงสามออกไปก่อน แล้วค่อยว่ากันใหม่ ต่อไปพวกเขาคงไม่มีโอกาสได้เจอกันอีก
“นามนี้แปลกประหลาดเสียจริง” เฉินรั่วเยียนจดจำนามนี้ไว้ในใจ
รอจนกลับไปถึงเมืองหลวง ค่อยสืบหาตัวตนที่แท้จริงของหลิวอู๋เสีย มีทั้งภาพวาด มีทั้งชื่อแซ่ การสืบหาเป็นเรื่องง่ายดาย
“เอาล่ะ ไปกันเถอะ!”
หลิวอู๋เสียสะบัดมือ ร่างกายหายวับไปกับตา เฉินรั่วเยียนไม่ทันสังเกตเห็นเลยว่าหลิวอู๋เสียหายไปได้อย่างไร
เมื่อกลับมาถึงชั้นใต้ดินลึก ค้างคาวอสูรที่คอยเฝ้ากรงขังหายไปหมดแล้ว ผู้คนที่ถูกจับขังต่างลุกขึ้นยืนด้วยสีหน้าร้อนรน อยากรู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น
