“อาหารก็ทานแล้ว สุราก็ดื่มแล้ว ควรคุยเรื่องธุระเสียที!”หลังจากสุราขาวลงท้อง คนทั้งสองขบคิดเรื่องที่แตกต่างกัน ในที่สุดเซียวฮั่นก็เป็นฝ่ายเอ่ยปากออกมาก่อน“สำหรับตาแก่อย่างข้า เกรงว่าเรื่องนี้คงไม่มีประโยชน์อันใดแล้วข้าอยู่ที่นี่เพียงเพื่อรอวันตายไปวันๆ คงช่วยอะไรเจ้าไม่ได้”ชายชราได้ยินดังนั้นเพียงหัวเราะเบาๆ พลางส่ายศีรษะ“วางใจเถิด ไม่จำเป็นที่ผู้สูงส่งเยี่ยงท่านจะลดตัวลงมา ข้าเพียงแต่ต้องการกระจายข่าว”เซียวฮั่นคลี่ยิ้ม รอยยิ้มของเขาทำให้ชายชราสีหน้าแข็งค้าง และจิตใจก็พลันกระตุกอย่างห้ามไม่ได้“เจ้าต้องการประกาศสาสน์ท้ารบงั้นหรือ?”ชายชราเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าแล้วเอ่ยขึ้น“ในตอนนั้นข้าถูกไล่สังหาร ไร้เส้นทางบนสวรรค์ และไร้ซึ่งประตูเข้าแผ่นดิน กล่าวได้ว่าไล่ล่าจนสุดหล้าฟ้าเขียว ยามนี้ข้ากลับมาแล้วย่อมต้องการแก้แค้นเรื่องในอดีต”re* https://www.novelgu.comคนคลี่ยิ้มบาง แม้ว่าใบหน้าของเซียวฮั่นประดับรอยยิ้ม ทว่าในรอยยิ้มนี้กลับเต็มไปด้วยกลิ่นอายสังหารอันน่าหวาดผวาได้ยินดังนั้น ชายชราก็ยิ้มขมขื่นอย่างอดไม่ได้ ความแค้นในตอนนั้น เขาในฐานะผู้มีส่วนเกี่ยวข้องย่อมรู้ดีกว่าผู้ใด สามารถกล่าวได้อย่างไม่เกินจริงเลยว่า เผ่าเทพกว่าเก้าส่วนประกาศสงครามกับเซียวฮั่นและไล่สังหารเขาจนไปถึงเก้าชั้นฟ้าสิบทิศแดนดิน กระทั่งเซียวฮั่นเข้ามาในสุสานเทพภายหลัง ยอดฝีมือของเผ่าเทพเหล่านี้ก็ยังคงไล่สังหารเขาอ
