ยู่ระดับเดียวกับบรรพบุรุษของพวกเขา กระทั่งอาจเป็นการดำรงอยู่ที่น่าหวาดผวายิ่งกว่าก็เป็นได้และเขารู้อย่างแจ่มแจ้งว่าสิ่งนี้สื่อถึงสิ่งใด เพราะเขามิอาจหาญลังเลต่อคำสั่งของบรรพบุรุษตน แม้ว่าเซียวฮั่นจะเคยสังหารเย่ตี้ที่ลำน˺าลั่วเสินมาก่อน แต่เรื่องนี้กลับถูกลืมไปโดยฉับพลัน ไม่กล้ายกขึ้นมากล่าวอีกแม้เพียงครึ่งคำส่วนเซียวฮั่นที่ได้ยินคำสั่งของชายชราก็หัวเราะขมขื่นอย่างอดไม่ได้ก่อนจะเอ่ยว่า“เจ้าไม่ต้องกล่าวถึงเพียงนั้น ข้าเองก็ไม่ต้องการสอดมือเข้าไปยุ่งกับเผ่ามหาเทพ เรื่องนี้เผ่ามหาเทพไม่ควรเข้ามามีส่วนร่วม”ทันใดนั้นเซียวฮั่นก็นึกอะไรบางอย่าง ก่อนจะเอ่ยต่อ“ใช่แล้ว เพื่อไม่ให้กระทบต่อพวกเจ้าเผ่ามหาเทพและเมืองเทพราชัน ช่วงเวลานี้ ควรเปิดสนามรบแห่งเทพโบราณจึงจะดีที่สุด”re* https://www.novelgu.comหลังจากสิ้นเสียงของเซียวฮั่น จวี้จ้านก็ไม่ได้ถามว่าเพราะเหตุใดเขาเพียงโค้งคำนับด้วยความเคารพ ก่อนจะเอ่ย“ผู้อาวุโสออกคำสั่ง ข้าน้อยจะออกไปเปิดสนามรบแห่งเทพโบราณทันทีขอรับ”“มิใช่ยามนี้ พวกเจ้าเพียงต้องเปิดสนามรบแห่งเทพ ดื่มสุราและทานข้าวจนอิ่ม ข้าควรไปแล้ว ครั้งหน้าข้าจะเลี้ยงต้อนรับเจ้าบนเก้าชั้นฟ้า”ได้ยินดังนั้น เซียวฮั่นก็เพียงคลี่ยิ้มบาง ก่อนจะเอ่ยกับชายชรา“พี่เซียวเต็มใจเลี้ยงต้อนรับกระดูกแก่เยี่ยงข้า นับเป็นเกียรติแล้ว!”ได้ยินดังนั้น ชายชราก็เอ่ยไปยิ้มไปอย่างอดไม่ได้“ส่วนเรื่องในอดีตค่อยว่ากันภา
