//www.novelgu.comดวงตาประกายแววขุ่นมัวเล็กน้อย เขาสวมชุดคลุมสีเทา ราวกับมนุษย์ชายชราธรรมดาสามัญทั่วไป“เพราะเหตุนี้เอง ตาซ้ายของข้าถึงกระตุกตลอดเวลา ที่แท้แขกผู้มีเกียรติก็มาเยือนถึงที่!”ชายชรามองเซียวฮั่น พลันเผยรอยยิ้ม“คงไม่ถึงขั้นแขกผู้มีเกียรติกระมัง ข้าเป็นเพียงแขกที่ผ่านมาขอดื่มขอกินเท่านั้น!”เซียวฮั่นคลี่ยิ้ม คำกล่าวของเขาทำให้ชายชรายิ้มอย่างอดไม่ได้“ไม่ว่าจะเป็นแขกผู้มีเกียรติหรืออะไรข้าก็ยินดีต้อนรับทั้งนั้น เข้ามานั่งก่อน ข้าเพิ่งทำอาหารเสร็จพอดี!”“เช่นนั้น ข้าคงต้องเสียมารยาทแล้ว”เซียวฮั่นจึงก้าวเท้าเดินเข้าไป ภายในกระท่อมหลังนี้เรียบง่ายยิ่งนัก มีเพียงโต๊ะหนึ่งตัวและเก้าอี้สองตัว บนพื้นยังมีผักสดวางอยู่อย่างเป็นระเบียบ ด้านขวาของกระท่อมคือห้องนอน มีแค่เตียงไม้โบราณหนึ่งเตียง รวมทั้งผ้าปูเตียงเก่าๆ ที่เต็มไปด้วยรอยเย็บre* https://www.novelgu.comเมื่อเซียวฮั่นเข้ามา ชายชราจึงง่วนอยู่กับการเตรียมอาหารรับแขกไม่นานข้าวสวยสองถ้วย ผักสดสองกำและน˺าซุปหนึ่งชามก็ถูกจัดวางบนโต๊ะอย่างเป็นระเบียบ“กินได้เลย ไม่ต้องเกรงใจ!”ชายชรานำตะเกียบให้เซียวฮั่นคู่หนึ่ง จากนั้นจึงยกถ้วยข้าวกินคำใหญ่ ราวกับเป็นอาหารชั้นเลิศก็ไม่ปานเซียวฮั่นยิ้มเล็กน้อย จากนั้นก็ยกถ้วยกินข้าวและกับข้าวคำใหญ่เช่นกัน เขาจำไม่ได้แล้วว่าตัวเองได้สัมผัสบรรยากาศเช่นนี้มานานเท่าใดแล้วหลังจากที่กินข้าวเสร็จ ชายชราจึงหยิบไหส
