หลังจากจัดเตรียมกลุ่มคนของเผ่าวิญญาณน˺าแข็งให้เข้าไปฝึกฝนในกระจกโลกาเสร็จสรรพ เซียวฮั่นก็คลี่ยิ้มบางเบา ก่อนจะก้าวฝ่าเท้าหนึ่งคราเลือนหายลับไป ทว่าหลังจากที่เขาหายไป คนของเผ่าเพลิงทมิฬผู้หนึ่งที่ยามนี้ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัวก็เดินออกมาจากด้านหลังของศิลา“ตายแล้ว…ตายหมดแล้ว!”คนของเผ่าเพลิงทมิฬผู้นี้ที่กำลังสติหลุดลอย ดวงตาเต็มไปด้วยแววตาแห่งความหวาดผวา เดิมทีเขาถูกสั่งให้เฝ้าระวังดูต้นทาง ด้วยเหตุนี้ เขาถึงได้พ้นจากภัยพิบัติ แต่เกรงว่าภาพที่อยู่เบื้องหน้าจะทำให้เขาไม่มีทางลืมมันไปได้ชั่วชีวิตแน่นอนว่า การที่เขาสามารถรอดชีวิตมาได้นั้น แท้จริงแล้วมิใช่อุบัติเหตุ แต่เป็นความตั้งใจของเซียวฮั่น เขาจงใจปล่อยให้คนผู้นี้หนีไปเพื่อกระจายข่าว“ฟ้าดินไร้เมตตา ปฏิบัติคล้ายสรรพสิ่งเป็นหุ่นฟาง อาจจะมีสักวันที่ข้าก็จะตกต˹าถึงขั้นนี้เช่นกัน”ใบหน้าเซียวฮั่นเฉยชา พลางเอ่ยพึมพำอย่างอดไม่ได้ด้วยความเย็นชาไร้ปรานีre* https://www.novelgu.comสิ่งที่กล่าวว่าวิถีเต๋าไร้เมตตานั้นเพิกเฉยเกินไป บางทีเมื่อคนหนึ่งคนกลายเป็นวิถีเต๋าไร้เทียมทานจริงๆ อาจสูญเสียเจ็ดอารมณ์หกปรารถนา กลายเป็นการดำรงอยู่แบบหุ่นเชิดไปโดยปริยายเพียงแต่ยามนี้เซียวฮั่นไม่ได้สนใจมากเพียงนั้น บางทีเขาอาจจะมีวันนั้น แต่เวลาที่ยังเหลือของเขามีน้อยเกินกว่าจะมาคิดสิ่งใดเมื่อเซียวฮั่นกลับมายังเมืองเทพราชัน เขาก็เข้าพักในโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งเป็นเว
