ี่ไม่มีสิ่งอื่นใดจะมาเทียบได้รุ่งอรุณของเช้าวันใหม่ ผู้คนต่างพากันบรรจุน˺าต่อ มีเพียงเซียวฮั่นที่ยังคงนิ่งเฉย นอกจากจะไม่ไปบรรจุน˺าแล้ว ยังไม่เคลื่อนไหวด้วย เขายังยืนมองทิวทัศน์ริมทะเลสาบเทียนเชวียนเช่นเดิมปิงเสี่ยวอู่เห็นเข้าจึงตรงไปหาเซียวฮั่น เขากล่าวพลางยิ้ม“พี่เซียว ไม่ลองหน่อยหรือ บางทีอาจโชคดีบังเอิญเจอหยดน˺าชุบชีวิตก็เป็นได้”“ช่างน่าขำยิ่งนัก เป็นมนุษย์ธรรมดาแต่ต้องการหยดน˺าชุบชีวิตข้าว่าคงเป็นพวกฝันเลื่อนลอย ดูเหมือนเผ่าวิญญาณน˺าแข็งของพวกเจ้านับวันยิ่งตกต˹า ถึงได้มายุ่งเกี่ยวกับพวกมนุษย์อ่อนแอและเจ้าเล่ห์”เสียงหนึ่งดังขึ้น ทันใดนั้นเหยียนอู๋ฉิงแห่งเผ่าเพลิงทมิฬก็พาคนในเผ่าเดินกลับมา และคำกล่าวของเขาทำให้แววตาของปิงเสี่ยวอู่พลันประกายโทสะขึ้นมา อยากจะเดินเข้าไปชกเหยียนอู๋ฉิงสักหมัดด้วยความโมโหre* https://www.novelgu.comแต่เซียวฮั่นกลับยิ้มและตบไหล่ปิงเสี่ยวอู่เพื่อปลอบให้เขาอยู่ในอาการสงบ สำหรับเซียวฮั่น คำยั่วยุของเหยียนอู๋ฉิงเป็นเพียงแค่การแสดงตลกเท่านั้น แม้แต่กระตุกหนังตาไปมองกลุ่มคนเหล่านี้ เซียวฮั่นก็ยังรู้สึกขี้เกียจจะเคลื่อนไหว“ดูแล้วคงต้องขลุกอยู่กับเผ่ามนุษย์อ่อนแอเท่านั้น ช่างน่าขายหน้าแทนทายาทเผ่าเทพยิ่งนัก!”เมื่อเซียวฮั่นดึงปิงเสี่ยวอู่และหันหลังจากไป เหยียนอู๋ฉิงพลันหัวเราะและกล่าวเหยียดหยาม“ผู้ฝึกตนในวิถีแห่งเต๋า ควรสงบอารมณ์ด้วยจิตใจแบบอย่างเต๋าหากวู่วามเกิ
