บทที่ 26 ฝึกฝนตั้งแต่วันนี้
ท่านอาจารย์จางพาหลี่ลี่ไปยังสำนักกลาง จากนั้นก็มอบตัวให้กับอาจารย์อีกท่านหนึ่ง ส่วนที่เหลือท่านก็ไม่สนใจอีก
หลี่ลี่ได้รับห้องพัก ได้รับผ้าห่ม คัมภีร์ฝึกฝน และของใช้จำเป็นอื่น ๆ จากนั้นอาจารย์ก็จากไป
ศิษย์หกคนที่อยู่ในการแปรผันวิญญาณยุทธ์ระดับสี่ บุกเข้าไปในลานบ้านเล็ก ๆ ของหลี่ลี่ พวกเขาไม่ได้เข้าไปในบ้าน ชายหนุ่มอายุสิบแปดหรือสิบเก้าปีคนหนึ่งพูดอย่างเย็นชาว “หลี่ลี่ เจ้าเป็นศิษย์ใหม่ ต้องปฏิบัติตามกฎของสำนัก เจ้ารู้หรือไม่?”
ขณะนั้นหลี่ลี่กำลังเล่นกับกระบี่เล่มหนึ่งอยู่ในมือ ศิษย์สำนักกลางแต่ละคนจะได้รับกระบี่เล่มหนึ่ง แม้ว่ามันจะเป็นกระบี่ต่อสู้ธรรมดา ๆ แต่เขาก็รู้สึกแปลกใหม่และกำลังลูบคลำมันอยู่
“กฎอะไรหรือ?”
“ศิษย์ใหม่ทุกคนต้องไปรับใช้ที่ภูเขาเหนือ อีกเจ็ดวัน เจ้าสามารถท้าทายศิษย์การแปรผันวิญญาณยุทธ์ระดับสี่คนใดก็ได้ ถ้าเจ้าเอาชนะเขาได้ เขาก็จะไปรับใช้แทนเจ้า เข้าใจหรือไม่?”
“เข้าใจแล้ว!” หลี่ลี่ตอบรับ
การรับใช้ไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับเขาเลย เขาเป็นทาสมาก่อน และเร่ร่อนมาหลายปี ความลำบากแบบไหนที่เขาทนไม่ได้ ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้พละกำลังของเขาเพิ่มขึ้นมาก ไม่ว่างานหนักจะเหน็ดเหนื่อยเพียงใด ก็ไม่มีความหมายสำหรับเขา
ศิษย์ทั้งหกคนพอใจที่เขาเชื่อฟัง พวกเขาสั่งสอนเขาอีกสองสามประโยคแล้วก็จากไป
หลี่ลี่เล่นกับกระบี่ต่อสู้อยู่นาน แล้วก็เริ่มเปิดดูตำราเรียนเล่มใหม
