ุยังน้อยแต่สามารถฝึกฝนบรรลุขอบเขตทรราช เรียนต่อที่สำนักอีกสองสามปี คงกลายเป็นยอดฝีมือขอบเขตราชันอย่างแน่นอน“อยากชี้แนะประสบการณ์ให้ข้างั้นหรือ บางทีเจ้าอาจจะไม่มีคุณสมบัติเพียงพอ!”เซียวฮั่นเอ่ยด้วยน˺าเสียงเรียบเฉย ไม่สนใจฟู่หยุนเซวียนแม้แต่น้อยคนยังคงก้าวเท้ามุ่งหน้าเดินตรงไปยังยอดเขาเจิ้งต้าว“อวดดี บังอาจ!”เมื่อพบว่าเซียวฮั่นไม่เห็นฟู่หยุนเซวียนในสายตา ศิษย์จำนวนไม่น้อยจึงแอบรู้สึกตื่นตะลึงในความอวดดีของเซียวฮั่นการใส่ชุดสีอื่นในสำนักอย่างโจ่งแจ้งก็เป็นพฤติกรรมที่อวดดีเกินพอแล้ว ยามนี้กลับไม่เห็นฟู่หยุนเซวียนในสายตา ยิ่งทวีความกำเริบเสิบสาน อีกอย่างฟู่หยุนเซวียนก็มีพรสวรรค์ฝึกตนอยู่ในระดับขอบเขตre* https://www.novelgu.comทรราชขั้นกลาง อายุใกล้เคียงกับเซียวฮั่นที่ไร้ซึ่งชื่อเสียง ดูแล้วไม่มีพรสวรรค์อะไร เกรงว่าคงเป็นแค่ศิษย์ธรรมดาสามัญทั่วไป“ข้าว่าเจ้ากระจอกนั่นแสร้งทำเป็นแข็งแกร่ง เพื่อขู่คนอื่นเท่านั้นแต่ในใจกลับแอบสั่นระรัวอยู่เป็นแน่!”ศิษย์บางคนเห็นเซียวฮั่นกำเริบเสิบสานเช่นนี้ พลันเอ่ยอย่างไม่พอใจ“ข้าว่าไม่แน่ เจ้าลองมองบุรุษหนุ่มชุดขาวผู้นั้น ไม่ว่าจะเป็นสีหน้าหรือสายตา ล้วนแต่แน่วแน่เด็ดเดี่ยว ไร้ซึ่งความโลเล ไม่รู้ว่ามีอะไรซ่อนอยู่หรือไม่ ไม่แน่ว่าอาจจะเป็นลูกหลานของผู้อาวุโสบางท่านก็เป็นได้”เมื่อศิษย์อีกคนได้ยินเช่นนั้น พลันเอ่ยโต้แย้ง เห็นได้ชัดว่าเขาคิดว่าเซียวฮั่นมีความ
