เมื่อตื่นขึ้นมา เมิ่งเชียนเซวี่ยก็พบว่าสีของท้องฟ้าได้มืดครึ้มลงไปเสียแล้ว แต่เวลานี้นางไม่ได้สนใจเรื่องนั้น สิ่งที่สำคัญยิ่งกว่าก็คือหาคนที่ชี้แนะนางให้ฝึกฝนเคล็ดวิชาแห่งฝันให้พบแต่ทว่าเมื่อสายตาของนางกวาดผ่านหอมหัศจรรย์ ที่แห่งนั้นยังมีเงาคนอยู่บ้าง แต่ชายหนุุ่มชุดคลุมสีขาวผู้นั้นไม่รู้ว่าออกจากหอมหัศจรรย์ไปเมื่อใด เห็นดังนั้นแววในตาของนางพลันเปล่งประกายเล็กน้อย ในใจตั้งมั่นไว้แล้วว่าจะอย่างไรก็ต้องหาชายชุดขาวผู้นั้นให้พบดังนั้นเมิ่งเชียนเซวี่ยจึงพำนักที่หอมหัศจรรย์หนึ่งคืนโดยมิได้ไปไหน เพื่อรอการปรากฏตัวของชายหนุ่มชุดขาวผู้นั้น เมื่อวันที่สองมาถึงยามแสงตะวันสาดส่องไปทั่วทั้งบริเวณ ภายใต้สายตาแห่งการรอคอยของเมิ่งเชียนเซวี่ย เงาร่างหนึ่งก็สาวเท้าก้าวเข้ามาในหอมหัศจรรย์แล้วเดินเข้ามาอย่างเนิบช้า“ตื่นแล้วหรือ? ฝันดีหรือไม่?”ชายหนุ่มเดินเข้าไปหาเมิ่งเชียนเซวี่ยที่อยู่เบื้องหน้าอย่างช้าๆ ก่อนจะเอ่ยพลางยิ้มบางเบาภายใต้สายตาคู่นั้นของเซียวฮั่น ไม่รู้ว่าเหตุใดเมิ่งเชียนเซวี่ยจึงรู้สึกราวกับเขามองความลับทั้งหมดของตนออกอย่างทะลุปรุโปร่ง สิ่งนี้ทำre* https://www.novelgu.comให้จิตใจของนางพลันเย็นเยียบขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ สายตาที่มองไปทางเซียวฮั่นพลันแปรเปลี่ยนไป“เหอเหอ ไม่คิดจะพูดอะไรหน่อยหรือ? จิตใจของเจ้าคงมีความสงสัยอยู่ไม่น้อยกระมัง”เซียวฮั่นคลี่ยิ้มบาง ก่อนจะหยิบคัมภีร์เรื่องราวมหัศจรรย์
