วมชุดคลุมสีเขียว ใบหน้าหล่อเหลา ผมดำดุจหมึกยาวประบ่า นัยน์ตาลึกล˺า แม้ว่าตัวคนจะยืนอยู่ธรรมดา แต่กลับดูเหมือนเป็นหนึ่งเดียวกับฟ้าดิน“อู๋จี๋ ไม่พบกันเสียนาน!”มองบุรุษชุดเขียวตรงหน้า เซียวฮั่นก็ยกยิ้มขึ้นมาทันใดบุรุษผู้นี้นามว่า จางอู๋จี๋ เป็นสหายของเซียวฮั่นในภพก่อน อู่ขวางถูบรรพบุรุษแห่งตระกูลอู่ขนานนามให้เขาเป็นหนึ่งในสิบยอดฝีมือสำนักแห่งเต๋า เป็นยอดฝีมือที่มีความโดดเด่นที่สุดในสมัยนั้น อย่างที่รู้กันว่าตอนที่พวกเขาจบการศึกษา ทุกคนล้วนแต่ฝึกตนบรรลุเป็นยอดฝีมือเทพศักดิ์สิทธิ์ด้วยอายุเพียงยี่สิบห้าปี หากเป็นยุคสมัยนี้คงมิอาจจินตนาการได้re* https://www.novelgu.comแต่ในยุคสมัยของเซียวฮั่น เป็นยุคที่รุ่งเรืองมาก ไม่มีคนที่เก่งที่สุดมีเพียงคนที่เก่งกว่าเมื่อเงาร่างนี้ปรากฏ สัมผัสศักดิ์สิทธิ์เหล่านั้นต่างก็พากันถอนสัมผัสกลับ อย่างที่รู้กันว่าปัจจุบันนี้จางอู๋จี๋เป็นบรรพบุรุษที่เก่าแก่ที่สุดของสำนักแห่งเต๋า เป็นผู้ที่มีฝืมือแข็งแกร่งที่สุดและมีอำนาจทางวาจามากที่สุด“พี่เซียว หากข้าเดาไม่ผิดแผ่นดินสั่นสะเทือนใหญ่เมื่อสองครั้งก่อนเกรงว่าคงเป็นฝีมือท่าน”จางอู๋จี๋มองเซียวฮั่น ใบหน้าหล่อเหลาเผยรอยยิ้ม“แค่การปะทะเล็กน้อยเท่านั้น!”เซียวฮั่นคลี่ยิ้มพลางกล่าว แต่รอยยิ้มของเขากลับทำให้จางอู๋จี๋อดหัวเราะอย่างขมขื่นไม่ได้“พี่เซียว การปะทะเล็กน้อยของท่าน ข้าเองก็รับมือไม่ไหวเช่นกันครานี้ท่านมาสำนักแห่ง