่ยซาหนีไป ซูหงไท่จึงโล่งใจและไม่ไล่ติดตามไป เงาร่างของเขาค่อยๆ ลงมาจากอากาศ เมื่อมาถึงพื้นจึงสำรวจอาการบาดเจ็บของลูกศิษย์แต่ละคน เห็นว่าพวกเขาเพียงแค่สลบเท่านั้น สีหน้าจึงผ่อนคลายขึ้น“มิอาจทราบได้ว่าผู้อาวุโสสูงส่งท่านใดช่วยเหลือเราไว้ ข้าแซ่ซูขอขอบพระคุณเป็นอย่างยิ่ง!” ซูหงไท่รีบยกมือคำนับกล่าวขอบคุณรอบทิศหลังจากซูหงไท่เอ่ยจบไปได้ครู่ใหญ่ ก็ยังคงไม่มีคนตอบรับ ดูเหมือนว่ายอดฝีมือที่แอบยื่นมือมาช่วยเหลือได้จากไปแล้ว ยิ่งทำให้ซูหงไท่พลันรู้สึกงุนงงเล็กน้อยre* https://www.novelgu.com“ท่านผู้นำ เหตุการณ์เมื่อครู่น่ากลัวยิ่งนัก พวกมันสังหารกันเองจนตาย เหมือนว่ามีคนคลุ้มคลั่งอยู่ในนั้น”เมื่อเห็นผู้นำตระกูลยกมือคำนับขอบคุณ ลูกศิษย์ตระกูลซูผู้หนึ่งจึงเอ่ยปากออกมาอย่างอดมิได้ไม่นาน ซูหงไท่จึงเข้าใจจากปากลูกศิษย์ผู้นี้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่คำบอกเล่าของลูกศิษย์ทำให้สีหน้าเขาเคร่งขรึมขึ้นในทันใด เป็นไปไม่ได้ที่คนหนึ่งคนจะคลุ้มคลั่งโดยไร้สาเหตุ ยิ่งไปกว่านั้น คนกลุ่มนั้นเป็นถึงยอดฝีมือขอบเขตรวบรวมลมปราณ และฟื้นคืนชีพจากความตาย นั่นยิ่งไม่มีความเป็นไปได้อย่างแน่นอนแม้ฉากตรงหน้าเป็นภาพที่เกินคาด ก็แต่เกิดขึ้นมาแล้ว และซูหงไท่ก็ไม่เข้าใจว่าเพราะเหตุใด ในใจของเขาชัดแจ้งเพียงว่า ต้องมีคนแอบยื่นมือมาช่วยอย่างแน่นอน ส่วนคนผู้นั้นเป็นใคร เขาเองก็ไม่แน่ใจ“หรือว่า”ทันใดนั้น สายตาซูหงไท่พลันเคลื่อนไปยังร่างข
