มลูกศิษย์ตระกูลซูเดินทางออกจากดินแดนรกร้างมรณะตามคำสั่งของซูหงไท่ ภาพที่ปรากฏตรงหน้าคือre* https://www.novelgu.comทิวทัศน์ภูผางามธาราใส เต็มไปด้วยชีวิตชีวา เมื่อเทียบกับดินแดนรกร้างมรณะที่เต็มไปด้วยความเหี่ยวเฉา ทั้งสองแห่งนี้แตกต่างกันราวกับคนละโลกทางเข้าของดินแดนรกร้างมรณะเป็นกำแพงเมืองขนาดมหึมา ชื่อว่าฮวงเฉิง อายุของกำแพงเมืองฮวงเฉิงเก่าแก่มาก จนไม่สามารถสืบได้ว่ากำแพงเมืองฮวงเฉิงแห่งนี้สร้างขึ้นเมื่อใด“อาการบาดเจ็บก็ดีขึ้นแล้ว ควรไปได้หรือยัง”ซูเจี้ยนมองเซียวฮั่นอย่างเย็นชาหนึ่งคราพลางเอ่ยถามขึ้นมาก่อนที่คนทุกผู้จะผ่านเข้าสู่ฮวงเฉิง เห็นได้ชัดว่าเขาต้องการไล่เซียวฮั่นไป ในเมื่ออาการบาดเจ็บของเซียวฮั่นดีขึ้นแล้ว หากยังติดตามพวกเขาอยู่ เกรงว่าหลังจากนี้อยากจะไล่ก็คงไล่ไม่ไป“ความจริงข้าก็ควรไปเสียที แต่ด้วยคำมั่นสัญญาของข้า ข้าจะยังคงทำตาม!” ได้ยินเช่นนั้น เซียวฮั่นจึงหันไปยิ้มให้ซูหงไท่“หากพ่อหนุ่มไม่รังเกียจ ตระกูลซูก็ยินดีต้อนรับเจ้า”เมื่อได้ยินว่าเซียวฮั่นจะไป ซูหงไท่ลูบเคราตนเองพลางเหนี่ยวรั้ง ซูหงไท่เป็นคนมีเมตตา จิตใจกว้างขวาง จึงไม่มีเจตนาหมายจะไล่เซียวฮั่นre* https://www.novelgu.com“หากมีโอกาส” เซียวฮั่นพยักหน้า คลี่ยิ้มเล็กน้อย ยกมือคำนับซูหงไท่ แล้วก้าวเท้าจากไป“หึ! ไปเสียที!”มองเงาร่างที่จากไปของเซียวฮั่น ซูเจี้ยนพลันสบถเสียงเย็นขึ้นหนึ่งครา ในใจยินดีปรีดายิ่งนัก ผิดกั
