ยออกไปด้วยเสียงเรียบเหมือนเช่นเคย จากนั้นเขาได้สะบัดมือออกไปหนึ่งครา ฉับพลันมงกุฎจักรพรรดิเจี้ยก็กลับมาอยู่ในมือของเขาอีกครั้ง“นี่เป็นสมบัติของชนเผ่าเจี้ย วันนี้มันได้กลับคืนสู่เจ้าของของมันแล้ว เมื่อมีมงกุฎจักรพรรดิเจี้ย อาการบาดเจ็บของเจ้าก็น่าจะได้รับการฟื้นฟูขึ้นมาไม่น้อยกระมัง”เซียวฮั่นยื่นมงกุฎจักรพรรดิเจี้ยไปให้หลางเทียนโดยไม่รู้สึกเสียดายแม้แต่น้อย ถึงแม้ว่ามงกุฎจักรพรรดิเจี้ยจะเป็นสมบัติล˺าค่า แต่เมื่ออยู่ในมือเขาก็ไม่อาจแสดงความสามารถของมันออกมาได้มากนักดังนั้นปล่อยให้มันกลับไปอยู่ในมือของหลางเทียนคงดีกว่า“ข้าไม่รู้จะขอบคุณสำหรับบุญคุณครั้งนี้อย่างไร!”หลางเทียนไม่คิดเสแสร้ง เขายื่นมือออกไปรับมงกุฎจักรพรรดิเจี้ยมาไว้ในมือ แต่คำกล่าวของเขาก็ทำเซียวฮั่นต้องยกยิ้มขึ้นมาน้อยๆre* https://www.novelgu.com“ข้าไม่ได้มอบมันให้เผ่าเจี้ยของเจ้าโดยไม่หวังสิ่งใดตอบแทนเสียหน่อย ข้าต้องการสิ่งตอบแทนเช่นกัน!”“เชิญว่ามาได้เลย ขอเพียงสหายเซียวเอ่ยปากออกมา ชนเผ่าเจี้ยของข้าย่อมทำตามความต้องการของสหายเซียวอย่างแน่นอน!”เมื่อได้ยินคำกล่าวของเซียวฮั่น หลางเทียนก็เอ่ยออกมาโดยไม่ลังเล สำหรับเผ่าเจี้ยนั้นไม่มีสิ่งใดสำคัญไปกว่ามงกุฎจักรพรรดิเจี้ยอีกแล้ว ดังนั้นเซียวฮั่นอยากได้สิ่งใดเขาก็จะไม่ปฏิเสธแม้แต่คำเดียว“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ข้าก็จะไม่เกรงใจ”เซียวฮั่นยกยิ้มคล้ายได้เห็นบรรดาตาแก่ของชนเผ่าเจี้ยกำลั
