“เช่นนั้นข้าจะสามารถรอมาจนถึงวันนี้ได้อย่างไร! ถึงเวลาที่ข้าควรจะได้เก็บเกี่ยวแล้ว!”ดวงตาของหลางหยาทอประกายกระหายเลือดออกมา มันใช้ลิ้นสีแดงสดเลียมุมปากของตนเองก่อนที่เงาร่างจะหายไปจากจุดเดิม“ระวัง!”เมื่อเห็นหลางหยาหายตัวไปอย่างฉับพลัน หลางเทียนก็มีสีหน้าตกตะลึงขึ้นมาทันใดและเมื่อสิ้นเสียงของเขาลง พลังปีศาจอันน่ากลัวก็ปะทะเข้ากับเขาอย่างรุนแรงเสียแล้ว“เจ้าดูแลตัวเองให้ดีก่อนเถอะ!”เสียงชั่วร้ายบาดหูดังขึ้นมา จากนั้นกรงเล็บปีศาจอันน่ากลัวที่มีพลังสั่นสะเทือนฟ้าดินก็พุ่งตรงมาที่หลางเทียน พลังปีศาจอันน่ากลัวล้นทะลักออกมาปะทะเข้ากับเกราะม่านพลังจนสั่นสะท้านขึ้นมาอย่างรุนแรง และทำให้เกราะที่คุ้มกายอยู่ตรงหน้าคล้ายจะถูกทำลายลงไปได้ทุกเมื่ออีกด้านหนึ่งเงาร่างของหลางหยาก็หายไปอย่างฉับพลันเช่นกันและเมื่อมันปรากฏตัวขึ้นมา ร่างของมันก็มาอยู่ตรงหน้าเซียวฮั่น ก่อนที่re* https://www.novelgu.comมือขวาสีดำสนิทข้างหนึ่งจะคว้าจับคอของเซียวฮั่นเอาไว้อย่างแน่นหนาพร้อมกระตุกยิ้มมุมปากขึ้นมา“เกรงว่าเจ้าก็คงคิดไม่ถึงว่าจะมีวันนี้ด้วยกระมัง!”“ข้าคิดไว้ตั้งนานแล้ว ไม่อย่างนั้นจะล่อให้เจ้าออกมาได้อย่างไร!”ต่อให้ถูกบีบคอเอาไว้เซียวฮั่นก็ยังคงยกยิ้มออกมาด้วยสีหน้าราบเรียบเมื่อเสียงของเซียวฮั่นจบลง สีหน้าของหลางหยาก็แปรเปลี่ยนไปทันที ทันใดนั้นในดวงตาของมันก็ทอประกายน่ากลัวขึ้นมาก่อนที่จะเอ่ยออกมาด้วยน˺าเสียงเย็น
