เลือดพุ่งออกมาจากปาก เยี่ยเซียวหน้าซีดเซียวและล้มลงไปนอนร้องครวญครางอยู่บนพื้น หินก้อนใหญ่ทำให้เขาได้รับบาดเจ็บสาหัส
ยอดฝีมือระดับพลังชำระไขกระดูกไม่น่าจะได้รับบาดเจ็บจากหินก้อนเดียว สาเหตุหลักคือเขาไม่ได้เตรียมตัวรับมือใด ๆ ไม่ได้ใช้ปราณแท้ป้องกันร่างกาย จึงถูกโจมตีแบบไม่ทันตั้งตัว
ประตูหินตรงกลางพังทลายลงจนหมด เหลือเพียงช่องว่างที่พอดีสำหรับคนคนหนึ่งเดินเข้าไปได้
หลิวอู๋เสียเอามือไพล่หลังพร้อมกับก้าวเท้าเข้าไปในวัง สายตาจ้องมองไปที่เฉียนคุน
“เจ้า… เจ้าทำลายประตูหินได้อย่างไร?”
เยี่ยเซียวลุกขึ้นจากพื้น ดวงตาเบิกกว้างด้วยความไม่เชื่อ ร่างกายเต็มไปด้วยเลือด
ประตูหินบานนี้ต้านทานผู้แข็งแกร่งมานับไม่ถ้วน แต่วันนี้กลับถูกหลิวอู๋เสียทำลายลงได้ นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน?
ดาบเสียเหรินถูกชักออกมาจากฝักอย่างรวดเร็ว ฟาดฟันลงไปอย่างเฉียบขาด เยี่ยเซียวยังไม่ทันได้กรีดร้อง ศีรษะก็หลุดออกจากบ่า ร่างกายกลายเป็นเพียงหนังหุ้มกระดูก
ลงมือเฉียบขาด!
หลิวอู๋เสียไม่ชอบคนช่างพูด เขาวางศีรษะของเยี่ยเซียวไว้ข้าง ๆ ศีรษะของหลี่หวงจง เพื่อนำกลับไปรายงาน
