ก้าวขึ้นไปบนชั้นสองของเจดีย์หลิงหลงเจ็ดชั้น พร้อมกับอดรู้สึกหวาดกลัวแทนที่ชายของตนเองไม่ได้“พรสวรรค์ไม่เลว!”เมื่อมองไปยังเย่เฉียนเทียน เซียวฮั่นก็พยักหน้าเล็กน้อยแล้วเอ่ยออกมาเสียงเรียบ สำหรับเซียวฮั่นแล้ว เขาไม่เคยพบอัจฉริยะอันใดมาก่อน แม้ว่าเขาจะเคยเห็นผู้มีสติปัญญาล˺าเลิศมาหมดแล้ว แต่บางคราปัญญาก็ไม่ได้แสดงถึงสิ่งใด หากไม่มีจิตใจมุ่งมั่นขยันหมั่นเพียรต่อการre* https://www.novelgu.comฝึกฝนอย่างยาวนานโดยไม่ย่อท้อ ต่อให้มีพรสวรรค์เลิศล˺าก็ยังต้องถึงทางตันนี่เป็นเหตุผลว่าเพราะเหตุใดหลังจากยอดฝีมือจำนวนมากทะลวงไปถึงขอบเขตหนึ่งแล้ว พวกเขาคิดว่าตนเองไม่สามารถก้าวขึ้นไปได้อีกจากนั้นพวกเขาก็จะละทิ้งโอกาสการก้าวหน้าในเส้นทางการฝึกตนจากนั้นชีวิตของพวกเขาก็จะหยุดอยู่เพียงเท่านั้นแต่บางคนกลับก้าวไปข้างหน้าอย่างสำราญใจ แม้ว่าจะได้รับความพ่ายแพ้มามากมายเพียงใด แม้ว่าจะใช้เวลาฝึกฝนสิบกว่าปีแต่ก็ยังไม่มีความก้าวหน้าแม้แต่น้อย กระนั้นก็ยังไม่ถอดใจยอมแพ้ คนประเภทนี้แม้ว่าสติปัญญาจะอ่อนด้อยเพียงใด แต่ในอนาคตจะต้องสามารถก้าวไปถึงจุดสูงสุดแห่งการฝึกตนได้อย่างแน่นอนตลอดหลายปีมานี้ทั่วทั้งเก้ามหาทวีปมียอดฝีมือขอบเขตเทพแท้จริงถือกำเนิดขึ้นมามากมาย และในจำนวนนั้นก็มีอยู่ไม่น้อยที่มีพรสวรรค์อันน่าทึ่งมาตั้งแต่แรกเริ่ม ทว่าอีกหลายคนที่ไม่ได้มีพรสวรรค์โดดเด่นอันใด แต่พวกเขามีหัวใจที่ไม่เคยยอมแพ้ต่อการฝึกตน
