้าขณะที่ห้วงจิตของเขาก็มีเสียงหนึ่งผุดขึ้นมา“บางทีชาตินี้ข้าคงเป็นหนี้พวกเจ้ามากมายเหลือเกิน หากมีชาติหน้าข้าจะชดใช้ให้ หากแต่ชาตินี้เกรงว่าข้าคงทำไม่ได้” เซียวฮั่นครุ่นคิดขึ้นมาในใจเงียบๆ ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆ อย่างอดไม่ได้“ข้าชื่อจางหลิงหยวน เจ้าล่ะ?”“เซียวฮั่น!”บทสนทนาระหว่างเซียวฮั่นและจางหลิงหยวนเริ่มต้นขึ้นมาอย่างเรียบง่ายเมื่อมองไปยังจางหลิงหยวนที่เปี่ยมไปด้วยพลังวิญญาณราวกับเทพธิดาตรงหน้า เซียวฮั่นก็อดแย้มยิ้มขึ้นมาเล็กน้อยไม่ได้ เพียงแต่รอยยิ้มครั้งนี้กลับแฝงความข่มขื่นและจนปัญญาเอาไว้ด้วย“ช่างคล้ายเหลือเกิน เพียงแต่น่าเสียดายที่สหายเก่าผู้นั้นสิ้นชีพไปแล้วและคงไม่มีวาสนาได้พบกันอีก!”……………..re* https://www.novelgu.com
