“เขาเป็นหัวหน้าใหญ่ของพรรคมังกรแดง? ผู้ที่ถูกขนานนามว่า มือพิฆาตเฉียนคุน!”
หลิวอู๋เสียพึมพำกับตัวเอง เกี่ยวกับตัวตนของหัวหน้าใหญ่พรรคมังกรแดง เขาได้ทำการสืบสวนมาเป็นอย่างดีแล้ว
ขณะที่หัวหน้าใหญ่ปรากฏตัวขึ้น บรรยากาศในห้องโถงใหญ่ก็เงียบสงัดราวกับป่าช้า ทุกคนลดเสียงหายใจลง เป็นการยากที่จะมองข้ามตำแหน่งที่สูงส่งของเฉียนคุน แม้แต่เยี่ยเซียวกับหลี่หวงจงก็ยังลุกขึ้นยืนและรีบเดินลงมาต้อนรับ
“พี่ใหญ่!” เยี่ยเซียว
“พี่ใหญ่!” หลี่หวงจง
ทั้งสองลุกขึ้นยืนและโค้งคำนับ เหล่าผู้นำคนอื่น ๆ ยิ่งไม่กล้าส่งเสียง พวกเขาเพียงแต่ก้มศีรษะและยืนนิ่งอยู่กับที่
“ขออภัยที่ให้น้องรองกับน้องสามรอนาน!” เมื่อเห็นพี่น้องร่วมสาบานทั้งสอง เฉียนคุนเผยรอยยิ้มเล็กน้อย บอกเป็นนัยว่าไม่ต้องเกรงใจ สายตามองไปยังเหล่าผู้นำที่อยู่เบื้องล่าง “ทุกคนตามสบายเถอะ”
โบกมือไปมา เหล่าผู้นำกลุ่มต่าง ๆ ที่อยู่ด้านล่างถอนหายใจโล่งอก รอจนกระทั่งหัวหน้าใหญ่นั่งลง พวกเขาจึงค่อย ๆ ทยอยกันนั่งลง
“ขออวยพรให้พี่ใหญ่โชคดีดุจดั่งทะเลตะวันออก อายุยืนยาวดุจดั่งภูเขาหนานซาน!”
