วี้ซวีในยามนี้ ยอดฝีมือที่เหลืออยู่ ไม่อาจเกิดเรื่องอันใดกับพวกเขาได้อีกแล้ว มิเช่นนั้นนิกายอวี้ซวีที่อยู่บนหน้าผาสูงชันคงจะพังทลายลงมาในชั่วพริบตาดังนั้นอวี้ซวีจื่อจึงไม่ให้พวกเขาย่างกรายเข้ามาในแดนทลายกระบี่และได้ออกคำสั่งให้พวกเขากลับไปยังนิกายอวี้ซวีเพื่อรักษาการณ์กระทั่งตอนที่พวกเขากำลังจะจากไป อวี้ซวีจื่อยังได้มอบพินัยกรรมไว้และได้ทำการเลือกเจ้านิกายคนใหม่ไว้ล่วงหน้า เห็นได้ชัดว่าอวี้ซวีจื่อตัดสินใจมาดีแล้วที่จะจบชีวิต เขาจึงได้เข้าสู่แดนทลายกระบี่re* https://www.novelgu.com“ฝึกฝนในที่แห่งนี้ดีกว่าแบกเหล็กนั่นเป็นไหนๆ หากเจ้ารับมือกับอำนาจกระบี่ได้สักหน่อย การทะลวงเข้าสู่ขอบเขตรวบรวมลมปราณก็จะเกิดขึ้นในเร็ววัน หากกลัวก็กลับไปเป็นคุณชายสำนักเทียนฮ่าวของเจ้าเสียเถิด!” คนมองไปยังหม่าเหลียงเฉินแวบหนึ่ง เสียงเอ่ยอย่างไม่แยแสของเซียวฮั่นดังขึ้น ส่งผลให้หม่าเหลียงเฉินพลันมีสีหน้าขมขื่นในทันใด แต่เมื่อได้ยินว่าจะสามารถทะลวงขอบเขตรวบรวมลมปราณได้หม่าเหลียงเฉินถึงกับมีชีวิตชีวาขึ้นเล็กน้อยเมื่อกล่าวจบ เซียวฮั่นก็สาวเท้าก้าวหนึ่ง เนื่องด้วยการก้าวเท้าของเขา เห็นเพียงยามนี้กระบี่น่าหวาดหวั่นที่กระจายอยู่ระหว่างสวรรค์และโลกคล้ายกับว่าเคลื่อนไหวตามการย่างก้าวของเซียวฮั่นขณะที่อำนาจกระบี่เคลื่อนไหวตามจังหวะก้าวเดินของเขา เสียงร้องของกระบี่จำนวนนับไม่ถ้วนพลันดังขึ้นสู่ท้องนภา ราวกับว่ายามนี้เ
