ั่นเป็นเรื่องที่ผ่านมานานมากแล้ว นับตั้งแต่สำนักกระบี่หลิงเทียนร่วงลงมาอยู่ขุมอำนาจระดับสอง ก็ไม่มีคุณสมบัติre* https://www.novelgu.comครอบครองสำนักขุมอำนาจระดับสองให้อยู่ใต้อาณัติแล้ว” หลินหลันพยักหน้าพลางกล่าวอย่างหดหู่ได้ยินดังนั้น เซียวฮั่นก็เพียงส่ายศีรษะเล็กน้อยแล้วไม่เอื้อนเอ่ยสิ่งใดอีก วันเวลาผ่านไปแล้วไม่หวนกลับ แม้ว่าสำนักจะถูกริเริ่มโดยยอดฝีมือขอบเขตเทพแท้จริง แต่ท้ายที่สุดก็สามารถตกต˹าลง กระทั่งอาจหายสาบสูญในวันหนึ่ง เพียงแต่นึกไม่ถึงว่าเขาจะประสบพบเจอกับวันดังกล่าวเท่านั้นเอง“ขอบคุณท่านสหายเต๋ามากที่ช่วยชีวิต!” คนเช็ดคราบเลือดที่อยู่บนเรือนร่าง อวี้ซวีจื่อในเสื้อคลุมสีเทาประสานมือคำนับพร้อมกับกล่าวขอบคุณหลังจากอวี้ซวีจื่อเอ่ยจบก็มองไปยังกระบี่เหล็กที่อยู่ด้านหลังของเซียวฮั่นอย่างอดไม่ได้อีกครั้ง เพราะภาพแห่งความทรงจำของเขา ดูเหมือนว่าบุรุษรุ่นเยาว์ในทวีปตงโจวนั้น ไม่มีผู้ใดฉลาดหลักแหลมและเหมาะสมเท่าชายหนุ่มชุดคลุมสีขาวที่อยู่เบื้องหน้าอีกแล้ว“นักพรตอวี้ซวี เจ้ายั่วยุกระบี่โลหิตเล่มนี้ได้เยี่ยงไร!” หลินหลันมองไปยังคนทั้งหมดของนิกายอวี้ซวีที่เหลืออยู่ไม่กี่คนพลันถามขึ้นทันที ว่ากันตามหลักแล้ว ตราบใดที่ไม่ชักกระบี่ กระบี่ย่อมไม่อาจจู่โจมได้เองre* https://www.novelgu.com“ที่แท้ก็คือพี่หลินหลัน หากเล่าเรื่องนี้เกรงว่าจะยาว!” ได้ยินดังนั้นอวี้ซวีจื่อก็หัวเราะขมขื่นอย่างจนปัญ
