“เฒ่าประหลาดเสวียนหมิง!” เมื่อเห็นชายชราในชุดคลุมสีดำเพียงชั่วพริบตา สีหน้าของหลินหลันพลันเปลี่ยนไปในบัดดล เขากุมไม้เท้าสีดำสนิทในมืออย่างฉับพลัน เช่นเดียวกันกับเขา หวังเฟิงและซุนลี่ต่างก็มีท่าทางดุจเผชิญหน้ากับศัตรูตัวฉกาจเฒ่าประหลาดเสวียนหมิง ชื่อเสียงของมันเลื่องลือในทวีปตงโจวไม่น้อยเลยทีเดียว ยอดฝีมือที่ตกตายภายใต้เงื้อมมือของมันไม่รู้มีมากเพียงใด เรียกได้ว่าเป็นคนโฉดชั่วชื่อเสียงฉาวโฉ่“พวกเจ้าจะปลิดชีพตนเอง หรือจะให้บิดาลงมือ? หากบิดาลงมือเกรงว่าเมื่อถึงเวลานั้น หากพวกเจ้าอยากตายก็เป็นเรื่องยากเสียแล้ว!”ใบหน้าเรียบเฉยของเฒ่าประหลาดเสวียนหมิงคล้ายกับใบหน้าคนตายแววตาหม่นมัวเกิดประกายความเย็นเยียบสายหนึ่ง เมื่อเสียงของมันดังขึ้น อุณหภูมิของสวรรค์และโลกาพลันต˹าลงในฉับพลัน ยอดฝีมือจำนวนไม่น้อยที่อยู่รอบๆ เห็นภาพนี้เข้าต่างก็สั่นไหวอย่างหนาวเหน็บ“สุนัขจากแห่งหนใดมาเห่าหอนวุ่นวายก่อกวนความสงบสุขที่นี่!”ขณะที่เสียงเรียบเฉยดังขึ้นเบาๆ อากาศของทั้งโลกและสวรรค์พลันแข็งค้าง อุณหภูมิของโลกและสวรรค์ราวกับลดลงในทันใด ความหนาวเหน็บที่เสียดแทงเข้ามาในกระดูกทำให้ไม่รู้ว่ามียอดฝีมือมากน้อยเพียงใดที่ตัวสั่นเทาขึ้นมาre* https://www.novelgu.com“เหตุใดถึงชอบรนหาที่ตายกันนัก ช่างเป็นพวกหาได้รู้จักที่สูงที่ต˹า!คนอย่างเจ้ามักจะชอบอ้อนวอนขอความเมตตาในช่วงที่สายไปแล้วทุกที!” เมื่อผู้บำเพ็ญโดยรอบได้ยินดัง
