ริฐนัก นานแล้วที่ไม่มีผู้ใดกล้าพูดกับบิดาเยี่ยงนี้!” ยามนี้เฒ่าประหลาดเสวียนหมิงใช้สายตาเย็นเยียบมองไปยังเซียวฮั่น มุมปากมันกระตุกยิ้มเล็กน้อย เมื่อเสียงอันเฉยชาของเฒ่าประหลาดเสวียนหมิงสิ้นสุดลง โลกและสวรรค์ก็ราวกับถูกควบคุมอย่างไรอย่างนั้น“ก็แค่ผู้ฝึกตนขอบเขตราชัน การสังหารเจ้าง่ายเหมือนฆ่าไก่ฆ่าสุนัข!” คนเลิกเปลือกตาขึ้น เซียวฮั่นมองเฒ่าประหลาดเสวียนหมิงอย่างเย็นชาแวบหนึ่งพลางเอ่ยด้วยน˺าเสียงเฉยชา เมื่อเสียงอันหยิ่งยโสเกินจะเปรียบของเซียวฮั่นดังขึ้น ทั่วทั้งโลกและสวรรค์ก็เงียบสงัดลงอีกครา“เจ้าเด็กนี่ไม่บ้าก็เสียสติไปแล้ว แต่ข้าดูแล้วเหมือนจะเป็นคนโง่มากกว่า ไม่ว่ามันจะเป็นอะไร วันนี้มันต้องถึงฆาตเป็นแน่แท้!” ผู้บำเพ็ญจำนวนไม่น้อยล้วนส่ายหัว ในความคิดของพวกเขา เซียวฮั่นไม่อาจมีชีวิตอยู่ต่อไปได้อีกแม้เพียงอึดใจre* https://www.novelgu.com“ไม่เลว ช่างกล้าหาญยิ่งนัก เช่นนั้นบิดาจะให้เจ้าลงมือก่อน บิดาอยากเห็นว่าเจ้าจะสังหารเราเยี่ยงฆ่าไก่ฆ่าสุนัขอย่างไร!” เฒ่าประหลาดเสวียนหมิง กระตุกยิ้มมุมปากเล็กน้อยแล้วเสียงเอ่ยอย่างเหน็บแนมก็ดังตามมา“เจ้าไม่มีทางเห็นถึงยามนั้น!” เซียวฮั่นมองเสวียนหมิงแวบหนึ่งอย่างเฉยชา ทันใดนั้นฝ่ามือพลันโบกสะบัด พริบตากระบี่เหล็กในมือถูกกวัดแกว่งออกไป เมื่อกระบี่ถูกวาดออก เซียวฮั่นกลับไม่เหลือบมองเสวียนหมิงอีกแม้เพียงคราเดียว ครู่ต่อมา…คนพลิกฝ่ามือใส่กระบี่เหล็กกล
