“ที่นี่คือสุสานกระบี่งั้นรึ!” หลังจากผ่านลานเคลื่อนย้ายที่ราวกับเคลื่อนย้ายได้ในชั่วพริบตา เงาร่างของคนทั้งหมดต่างค่อยๆ ทยอยปรากฏในโลกสุสานกระบี่โลกสุสานกระบี่ ผืนฟ้าและผืนดินค่อนข้างมืดครึ้ม ไร้ซึ่งตะวันจันทราและดวงดารา แต่กลับมีแสงส่องสว่างรุ่งโรจน์บนผืนพิภพ ด้วยเหตุนี้ทั่วทั้งโลกจึงไม่มืดสลัวเซียวฮั่นและคนอื่นๆ ปรากฏตัวบนผืนปฐพีอันกว้างใหญ่ และยังมียอดฝีมือคนอื่นๆ จำนวนมากที่เข้ามาเช่นเดียวกับพวกเขา ซึ่งยามนี้มีแผ่นศิลาขนาดมหึมาตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้าไม่รู้ว่าแผ่นศิลานี้สูงกี่หมื่นจั้ง ยอดของแผ่นศิลานี้ไม่อาจมองเห็นส่วนปลายได้ ราวกับว่าแผ่นศิลานี้คือเสาที่ค˺ายันระหว่างผืนดินและผืนฟ้าก็มิปาน บนแผ่นศิลา มีตัวอักษรสีแดงฉานขนาดใหญ่สองคำที่แม้จะผ่านการชำระล้างของกาลเวลามานับร้อยล้านปีแต่กลับยังคงเหมือนเดิม!“สุสานกระบี่!” คนมองไปยังตัวอักษรสีเลือดขนาดใหญ่ สายตาของเซียวฮั่นพลันแข็งค้าง ขณะที่เขามองไปยังแผ่นศิลาไม่รู้ว่าเหตุใดจึงre* https://www.novelgu.comรู้สึกคุ้นเคยมากถึงเพียงนี้ ราวกับว่าเคยเห็นแผ่นศิลานี้มาแล้วเมื่อหลายๆ ปีก่อน“ครืน!”คนทั้งหมดล้วนไม่มีผู้ใดสังเกตเห็น ระหว่างที่เซียวฮั่นจ้องมองไปยังแผ่นศิลา พลันมีแสงวาบผ่านตัวอักษรคำว่ากระบี่บนแผ่นศิลา พร้อมกับแสงนี้เปล่งประกายหายวับเข้าไปในหว่างคิ้วของเซียวฮั่น ยามนั้นเอง กระบี่เรียวแหลมก็หายไปในระหว่างคิ้วของเซียวฮั่นเช่นกันเซี
