หากมีคนแปลกหน้าเข้าใกล้ คงถูกยิงจนพรุน
“การป้องกันแน่นหนา!”
หลิวอู๋เสียขมวดคิ้วพลางครุ่นคิดหาวิธีการ แต่ก็ไม่เป็นผล เขาไม่อาจเข้าไปในรังของพรรคมังกรแดงได้โดยไม่ให้ทหารยามรู้ตัว
เขาเฝ้าสังเกตการณ์อยู่กว่าหนึ่งชั่วยาม แม้แต่เวลาผลัดเปลี่ยนเวรยามก็ยังทำกันอย่างรัดกุม พรรคมังกรแดงนี้เป็นมายังไงกันแน่?
พวกเขาไม่เหมือนโจรป่า แต่กลับเหมือนกองทัพที่ตั้งมั่นอยู่ที่นี่มากกว่า
หลิวอู๋เสียค่อย ๆ ถอยออกมา การบุกตะลุยไปตรง ๆ คงไม่ได้ผล เขาตัดสินใจกลับไปที่เมืองซางเพื่อหาวิธีอื่น คิดว่าต้องมีสักทางที่เขาจะเข้าไปได้
หลังจากที่หลิวอู๋เสียจากไปเพียงไม่นาน ก็มีเงาสีเขียวปรากฏขึ้นอยู่บนต้นไม้อีกต้นหนึ่ง แล้วมองไปยังทางเข้าภูเขาหัวมังกรเช่นกัน
หลิวอู๋เสียกลับมาถึงเมืองซางก็เป็นเวลามืดแล้ว จึงหาโรงเตี๊ยมพักสักแห่ง
ยามค่ำคืนในเมืองซาง เหล่าโจรขโมยชุกชุม หลิวอู๋เสียได้เผชิญหน้ากับกลุ่มโจรถึงสามกลุ่มด้วยกัน กลุ่มหนึ่งถึงขั้นบังอาจมาขโมยของของเขา ถูกทำลายระดับพลังชำระวิญญาณจนพิการ
เมื่อฟ้าสาง เมืองซางก็กลับมาคึกคัก เสียงผู้คนดังเซ็งแซ่มาตามท้องถนน หลิวอู๋เสียลืมตาขึ้น
