ภายใต้การนำทางของผู้อาวุโสใหญ่หลินหลัน คนทั้งหมดมาถึงตรอกแห่งหนึ่งที่ห่างไกลจากตัวเมืองกระบี่โบราณเป็นอย่างมาก ที่แห่งนี้มีเพียงเรือนหลังเล็กและลับตาคนยิ่งนัก“ผู้อาวุโสสายนอกหวังเฟิงต้อนรับเจ้าสำนัก ผู้อาวุโสใหญ่ ผู้อาวุโสคุมกฎ เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่พวกท่านมาเยือน!” เรือนเล็กเปิดออกช้าๆชายชราซูบผอมในชุดคลุมสีเทาคนหนึ่งเดินออกมา เขาไว้เคราเหมือนแพะภูเขา ดวงตาเปล่งประกายความฉลาดหลักแหลม ฉายชัดถึงความปราดเปรื่องเกินบรรยาย“ลำบากผู้อาวุโสหวังแล้ว ท่านเจ้าสำนัก ท่านนี้คือผู้อาวุโสหวังที่พวกเราส่งมารักษาการณ์ที่เมืองกระบี่โบราณ เขาอยู่ที่นี่มากว่าร้อยปีแล้ว” ทันทีที่ชายชราในชุดคลุมสีเทาปรากฏตัว หลินหลันก็แนะนำให้เซียวฮั่นรู้จัก“ผู้อาวุโสใหญ่ ท่านกล่าวเกินไปแล้ว ข้าเป็นเพียงตาแก่ที่รักษาเรือนแทนสำนักเท่านั้น!” หวังเฟิงได้ยินดังนั้นก็ยิ้มพลางส่ายหัวทันที“ได้อย่างไร หากลำดับความอาวุโส เกรงว่าผู้อาวุโสหวังคงแก่กว่าผู้อาวุโสส่วนใหญ่อยู่หลายปี” หลินหลันคลี่ยิ้มพลางเอ่ยขึ้น หากre* https://www.novelgu.comคำนวณอายุ ลำดับอาวุโสของชายชราท่านนี้ก็เหมือนกันกับเขาที่เป็นผู้อาวุโสชรา“อย่าได้เกรงใจ เชิญเข้ามานั่งก่อน อีกไม่นานสุสานกระบี่ก็จะเปิดแล้ว จะได้ถือโอกาสเข้าไปกับพวกท่านเสียเลย” หวังเฟิงกล่าวจบ สีหน้าของหลินหลันพลันหมองคล˺าลงไปอย่างอดไม่ได้ เพราะเรื่องเหล่านี้มีเพียงเขาเท่านั้นที่รู้เหตุผลขณะที่