่าวกับมันว่า “เจ้าบื้อตัวเหม็น เกือบปีนี่ไม่ติดต่อศิษย์พี่หญิงเลยนะ ข้ามีข่าวดีมาบอก ศิษย์พี่หญิงผู้นี้ข้ามทะเลดาราจักรมาถึงประตูลืมเซียนแล้ว สุดยอดไปเลยล่ะที่นี่”
“เจ้าไม่รู้หรอกว่าประตูลืมเซียนที่นี่น่าดูชมแค่ไหน เรียกข้าศิษย์พี่หญิงคนดีสิ แล้วศิษย์พี่หญิงจะบันทึกภาพให้เจ้าดูยามกลับไป”
ว่าพลาง เหมียวเสียก็เริ่มใช้ศิลาบันทึกเงาเก็บภาพ ภายหน้าจะได้แสดงภาพนี้กับเจ้าบื้อได้ เจ้าบื้อนั่นถูกเนรเทศจากเส้นทางธารดารา ไม่มีโอกาสได้เห็นภาพตรงหน้านาง
“ตระการตาโดยแท้”
เสียงของเจียงผิงอันดังมาจากยันต์สื่อสาร
“เจ้าไม่เห็น จะรู้อะไร” เหมียวเสียเม้มปาก เจ้าบื้อนี่ตอบกันอย่างขอไปทีอีกแล้ว
“เห็นสิ”
หนึ่งเสียงอันคุ้นเคยดังขึ้นในโสตเหมียวเสีย
ได้ยินเสียงนี้ เหมียวเสียก็หันขวับมองตามทันที และเมื่อเห็นหนึ่งบุคคลอันคุ้นตา นางก็เผยสีหน้าเหลือเชื่อ
“เจ้าบื้อ! ไฉนมาอยู่ที่นี่ได้!”
