ไม่ได้เกี่ยวข้องอันใดกับความสามารถของตนมากนักขณะที่หม่าเหลียงเฉินกำลังพูดประจบ พวกเขาก็เดินทางมาถึงยอดเขาเทพกระบี่แล้ว ในเวลานี้ศิษย์ของสำนักกระบี่หลิงเทียนจำนวนไม่น้อยกำลังรวมตัวกันอยู่ที่ยอดเขาเทพกระบี่ บ้างก็นั่งสมาธิ บ้างก็ปิดตาวางฝ่ามือเพื่อจะตระหนักถึงอะไรบางอย่าง แต่กลับดูเหมือนไม่พบสิ่งใด“คล้ายว่าโอกาสนั้นจะใกล้เข้ามาเรื่อยๆ แล้ว” ขณะมองไปยังยอดเขาเทพกระบี่ สายตาของเซียวฮั่นพลันนิ่งงัน ความลับของยอดเขาเทพกระบี่นี้ ไม่มีผู้ใดสามารถมองเห็นหรือรับรู้ แต่ไม่มีทางปิดบังเซียวเฟิงเทพกระบี่ผู้นี้ได้ เซียวเฟิงรู้แจ้งว่าสิ่งที่อยู่ในยอดเขากระบี่หลิงเทียนนี้หากมันถือกำเนิดขึ้นมา จะต้องสะเทือนเลือนลั่นไปทั่วทั้งแผ่นฟ้าและพสุธาเป็นแน่“เสียดายที่ยังไม่พอ ยังขาดอีกสองสิ่ง” คนส่ายหัว เซียวฮั่นไม่ได้มองไปที่ยอดเขาเทพกระบี่อีก พลางหันหลังกลับและสาวเท้ามุ่งหน้าไปยังเรือนเล็กของตนอย่างช้าๆ หม่าเหลียงเฉินที่กำลังตกอยู่ในภวังค์มองยอดเขาเทพกระบี่อย่างฉงนตามเซียวฮั่นนั้น หลังจากที่ได้สติกลับมาเขาก็รีบสาวเท้าเดินตามเซียวฮั่นไปในทันทีre* https://www.novelgu.comเรือนเล็กบริเวณนอกสำนัก ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม ทั่วทั้งสี่ทิศของเรือนเล็กเงียบสงัด เพียงแต่เมื่อเทียบกับตอนที่เซียวฮั่นเดินทางออกจากสำนักแล้ว นับว่าเรือนเล็กนี้เปลี่ยนแปลงมาก เรือนไม่เพียงแต่ใหญ่โตขึ้น สภาพแวดล้อมภายในก็ยังเปลี่ยนไปราวกับพลิก
