นี้ล้วนกลัวว่าจิตสังหารจะพวยพุ่งอีกครา และเมื่อเป็นเช่นนั้น ทุกคนที่อยู่ที่นี่คงไม่รอดพ้นเป็นแน่“หึหึ เจ้าหนุ่มช่างใจร้อนเสียจริง เจ้าว่าผู้ชราอย่างข้ามีคุณสมบัตินั้นหรือไม่?” ทันใดนั้นเสียงชราก็ดังขึ้น อากาศบิดเบี้ยวคราหนึ่ง เงาร่างชราร่างหนึ่งซึ่งสวมใส่ชุดคลุมสีขาวลายเมฆา ศีรษะขาวโพลน ใต้แนวกรามไว้หนวดเคราสีดอกเลาปรากฏขึ้นในอากาศบนลานกว้างผู้เฒ่าในชุดขาวประดับรอยยิ้มบนใบหน้า สีหน้าแดงเปล่งปลั่ง อายุค่อนข้างมากแล้วแต่ก็ยังแข็งแรงอย่างเห็นได้ชัด และเมื่อคนของสำนักเทียนฮ่าวทั้งหมดเห็นผู้ชราท่านนี้ สีหน้าก็เต็มไปด้วยความเคารพเกินจะเปรียบพลางค้อมตัวลงและกล่าวขึ้นว่า “ศิษย์คารวะผู้อาวุโสใหญ่”“แฮ่ๆ ลูกพี่ นี่คือบิดาข้าเอง” เมื่อเห็นผู้เฒ่าท่านนี้ หม่าเหลียงเฉินก็หันกลับมาหัวเราะร่าได้ยินดังนั้น เซียวฮั่นก็มองหม่าเหลียงเฉินอย่างประหลาดใจแวบหนึ่ง จากนั้นสายตาก็ตกลงบนร่างของผู้อาวุโสใหญ่แห่งสำนักเทียนฮ่าวดวงตาของเขานั้นแข็งค้างเล็กน้อยre* https://www.novelgu.comเมื่อหม่าหยุนเห็นสีหน้าของเซียวฮั่น หัวใจของเขาก็กระตุกอย่างห้ามไม่ได้ ราวกับว่าความลับที่เก็บงำไว้ถูกเซียวฮั่นสอดส่องพบเข้าก็ไม่ปาน แต่ความรู้สึกนี้หายวับไปในทันทีราวกับเป็นเพียงภาพลวงตาของเขาเท่านั้น“อืม!” เซียวฮั่นมองหม่าหยุนพลางพยักหน้า จากนั้นก็กุมฝ่ามือจดหมายฉบับหนึ่งปรากฏบนฝ่ามือของเขาพร้อมกับเปล่งแสงระยิบระยับและพุ่งออกไป“ฟิ
