ภายใต้สายตาจับจ้องของคนทั้งหมด เซียวฮั่นยังคงสาวเท้าก้าวไปยังด้านหน้าประตูใหญ่ของตำหนักโดยไร้ซึ่งความผิดปกติใด ราวกับเดินเล่นอยู่ในเรือน มิได้รู้สึกถึงผลกระทบใดๆ ทั้งสิ้น“แปลกจริง!”ศิษย์บางส่วนของสำนักเทียนฮ่าวที่รู้ซึ้งถึงความน่ากลัวของตำหนักชั้นที่เก้า เมื่อเห็นภาพนี้ สีหน้าก็ล้วนแข็งค้าง ทว่าแววตาของฟู่สงในยามนี้นั้นแข็งค้างยิ่งกว่า และลึกลงไปในดวงตาเกิดประกายแววตาอันเหลือเชื่อสายหนึ่งหากไร้ซึ่งจิตวิญญาณและปณิธานอันแน่วแน่ก็ไม่อาจเข้าใกล้ตำหนักชั้นที่เก้านี้ได้ เมื่อนานมาแล้ว มียอดฝีมือในระดับขอบเขตจักรพรรดิต้องการที่จะย่างกรายใกล้ตำหนักชั้นที่เก้านี้ แต่สุดท้ายกลับจบลงด้วยความล้มเหลว กระทั่งทำได้เพียงคุกเข่าก้มกราบตำหนัก มิอาจเข้าใกล้ตำหนักแห่งนี้ได้แม้เพียงครึ่งชุ่น ทว่าเซียวฮั่นในยามนี้กลับเดินเหมือนอยู่ในลานบ้านตนเอง และเพียงไม่กี่ก้าวเขาก็มาถึงหน้าประตูใหญ่ของตำหนักแล้ว“แฝงความหมายนัก!”re* https://www.novelgu.comเมื่อเซียวฮั่นเข้าใกล้ประตูใหญ่ ภายในจิตใจของเขาก็สั่นไหวเล็กน้อย คล้ายว่าตำหนักที่อยู่เบื้องหน้าเขายามนี้ไม่ใช่ตำหนักอีกต่อไปแต่กลับเป็นสวรรค์วิมานชั้นสูงสุดก็มิปาน แสงสีทองสาดส่องพราวพร่างทำให้คนเห็นภาพลวงตาอันน่าหวั่นเกรงที่สื่อว่ามิอาจฝืนลิขิตสวรรค์ได้ หากแม้นเป็นผู้มีจิตวิญญาณและปณิธานไม่มั่นคงแน่วแน่เกรงว่ายามนี้คงจะทรุดลงหมอบกราบแล้วแต่เซียวฮั่นกลับไม่ไหวติง
