ปด้วยเศษกระดูก แต่สิ่งนี้ไม่สำคัญสำหรับเซียวเฟิง สิ่งที่เขาสนใจยิ่งกว่าคือร่องรอยของศิษย์น้องหญิง“วีรบุรุษบรรเลงเพลงเพื่อหญิงงาม หญิงงามร่ายรำเพื่อวีรบุรุษหากเราพบกันอีกในภพหน้า วีรบุรุษจักร่ายรำให้หญิงงามเก้าวัน” เมื่อท่าทางของศิษย์น้องหญิงที่ร่ายรำอย่างคล่องแคล่วปราฏในความคิดของตน มุมปากของเซียวเฟิงพลันหยักยิ้ม ใบหน้าปรากฏรอยยิ้มแห่งความรักรอยหนึ่งหลังจากรอให้เซียวฮั่นอยู่ในขอบเขตแก่นแท้อย่างมั่นคงและเริ่มเปิดประตูทั้งสองบาน วันเวลาในโลกภายนอกได้ล่วงเลยผ่านไปหลายวันแล้วคนค่อยๆ เปิดประตูเรือนที่ผุพังทรุดโทรม เบื้องหน้าปรากฎเป็นผู้ชราในชุดผู้อาวุโสหลายท่านรั้งรออยู่บานประตู และพวกเขาทั้งหมดล้วนเป็นผู้อาวุโสระดับสูงแห่งสำนักกระบี่หลิงเทียน แต่เวลานี้พวกเขากำลังรอให้เซียวฮั่นออกมา ทั้งยังรอมาเป็นเวลานานมากแล้ว“พวกท่าน….เหล่าผู้อาวุโส?” เซียวฮั่นอดไม่ได้ที่จะตกตะลึงเมื่อมองไปยังท่านผู้อาวุโสที่อยู่เบื้องหน้า ยามนี้ผู้ที่ยืนอยู่ต่อหน้าเขาคือผู้re* https://www.novelgu.comอาวุโสสองช่ายป๋อ ผู้อาวุโสสามหลิวจาง ผู้อาวุโสหกสวีไท่ ผู้อาวุโสแปดหลิงหยุน และผู้อาวุโสสิบซึ่งเป็นผู้คุมกฏซุนลี่และผู้อาวุโสทั้งห้าท่านนี้ก็มีสิทธิ์มีเสียงเป็นอย่างยิ่งในสำนักกระบี่หลิงเทียน การปรากฏตัวพร้อมกันของพวกเขาทั้งห้าที่ด้านนอกประตูเรือนเช่นนี้ เกรงว่าพวกเขาต้องมีเรื่องสำคัญอยากจะกล่าวกับตนเป็นแน่“เซียวฮั่นหลา
