่งเสียผู้อยู่ในขอบเขตรวบรวมลมปราณอีกไกลโข อย่างไรความแตกต่างระหว่างแต่ละขอบเขตในวิถีทำลายและเต๋านั้นต่างกันราวฟ้ากับเหว เป็นไปไม่ได้เลยที่จะท้าประลองข้ามขอบเขตพลังเฉกเช่นยามนี้ดังนั้นผู้อาวุโสคุมกฎหลายท่านจึงมิได้มองว่าเซียวฮั่นจะเป็นผู้ชนะอย่างไรความแตกต่างระหว่างทั้งสองก็มากเกินไป ความแตกต่างเช่นนี้เป็นดั่งคลองหงโกวที่มิอาจข้ามฟากฝั่ง“ชักกระบี่!”คนมองไปยังเซียวฮั่นผู้ยังคงมีท่าทีสงบเยือกเย็น เหลิ่งเสียร้องขึ้นเสียงเบา แสงสีขาวเปล่งประกายวาบบนฝ่ามือของเขา มือทั้งสองข้างสวมใส่ถุงมือเหล็กกล้างดงามประณีตซึ่งเต็มไปด้วยไอเย็นเยือกคมกริบเกินจะเปรียบ“แม้นในมือข้าไร้ซึ่งกระบี่ แต่ในใจข้านั้นมีกระบี่ แค่นี้คงเพียงพอที่จะเอาชนะแล้ว” เซียวฮั่นแค่นเสียงสายหนึ่ง ฝ่ามือกำแน่น พลังวิญญาณรวมตัวกันบนฝ่ามือ ก่อร่างเป็นกระบี่วิญญาณลวงตาเล่มหนึ่งre* https://www.novelgu.com“หาที่ตาย! แปดกรงเล็บเดียวดาย!”เห็นเซียวฮั่นมิได้ระวังตัวเช่นนี้ สีหน้าเหลิ่งเสียพลันหมองคล˺าเกินจะบรรยาย ฝ่าเท้าเหยียบลงอย่างฉับพลัน พลังวิญญาณที่กลอกกลิ้งอย่างรุนแรงทำให้พื้นลานประลองแหลกละเอียด เหลิ่งเสียหายสาบสูญภายใต้สายตาเคร่งเครียดนับไม่ถ้วน เห็นเพียงกรงเล็บคมกริบทั้งแปดคู่ขย˺าเซียวฮั่นจากแปดทิศ ไม่ว่ากรงเล็บคมกริบจะผ่านไปที่ใด พื้นที่นั้นพลันบิดเบี้ยวผิดสัดส่วน ปรากฏคราบสีดำอันน่าสยดสยอง“ซื้ดด! น่ากลัวยิ่งนัก!” มองไปยังกรงเล
