ของจ้าวรื่อที่ลอยกระเด็นออกไป“หากศิษย์สำนักกระบี่หลิงเทียนของพวกเจ้าล้วนเป็นเศษสวะไร้ค่าเช่นนี้ เกรงว่าไม่ถึงสองสามปี สำนักกระบี่หลิงเทียนคงจะไม่มีคุณสมบัติที่จะอยู่ในหนึ่งในร้อยสำนักแรกเสียแล้ว ยามเมื่อสำนักปาฮวงของข้าต้องการขยายอิทธิพล ถึงตอนนั้นสำนักกระบี่หลิงเทียนของพวกเจ้าก็มาอยู่ใต้อาณัติของสำนักปาฮวงได้ สำนักปาฮวงของข้าสามารถรักษาตำแหน่งลำดับที่หนึ่งร้อยของสำนักกระบี่หลิงเทียนให้พวกเจ้าได้อย่างไม่ยากเย็น”เหลิ่งเสียแสยะยิ้มเย็นเยือก เขาไม่เห็นศิษย์รุ่นเยาว์ของสำนักกระบี่หลิงเทียนอยู่ในสายตาแต่แรกแล้ว เพียงแต่สำนักปาฮวงของตนต้องการจะจับเนื้อชิ้นมันอย่างสำนักกระบี่หลิงเทียนนี้มาเนิ่นนาน และหลังจากที่เห็นศิษย์ผู้มีพรสวรรค์ของสำนักกระบี่หลิงเทียน เหลิ่งเสียคิดว่าอัตราความสำเร็จที่จะผนวกกลืนกินสำนักกระบี่หลิงเทียนนั้นมีมากกว่าแปดส่วนหลังสิ้นเสียงของเหลิ่งเสีย ทั่วทั้งยอดเขาหลิงเทียนพลันเงียบสงัดจนน่าหวาดหวั่น สายตาโกรธแค้นนับไม่ถ้วนต่างจ้องเหลิ่งเสียเขม็งre* https://www.novelgu.comเพียงแต่เมื่อเทียบกับความคับแค้นของคนรุ่นเยาว์ สีหน้าของผู้อาวุโสกลับเต็มไปด้วยความกังวลใจ ไม่ว่าจะอำนาจของสำนักปาฮวงหรือจำนวนผู้แข็งแกร่งล้วนอยู่เหนือสำนักกระบี่หลิงเทียนอย่างลิบลับยิ่งไม่ต้องกล่าวถึงว่าสำนักปาฮวงยังมีสำนักลิ่วเหอซึ่งอยู่ในขุมอำนาจสิบอันดับแรกคอยหนุนหลัง และกล่าวได้ว่า หากสำนักปาฮวงลงมื
