ลานเล็กที่ทรุดโทรมของตน หลายวันหลังจากนั้นไม่ได้ออกจากบ้านแม้เพียงครั้ง ไม่สนใจโลกภายนอกโดยสิ้นเชิง กระทั่งคนจำนวนหนึ่งค่อยๆ ลืมเลือนเขาไปจนสิ้นส่วนโม่เซี่ยวที่หลายวันมานี้หวาดกลัวไม่เป็นอันนอน เขาไม่พบเห็นเซียวฮั่นและไม่ได้ยินข่าวคราวเกี่ยวกับเขาเลย หลังจากผ่อนลมre* https://www.novelgu.comหายใจอย่างโล่งอก ทันใดนั้นอารมณ์ก็แปรเปลี่ยนเป็นมัวหมองเกินบรรยาย“เซียวฮั่น ข้ามิอาจข้ามผ่านขอบเขตก่อกำเนิดได้ แต่เดิมข้าคิดว่าข้ามีโอกาสเป็นศิษย์พี่ใหญ่ ไม่คิดไม่ฝันว่าภูติผีวิญญาณเช่นเจ้าจะวิ่งออกมาได้อีก ดังนั้นอย่าโทษข้าว่ามีจิตใจอำมหิต บัดนี้เป็นต้นไป ไม่เจ้าตายก็ข้าสิ้นชีพ” ปรากฏแสงระยิบระยับในดวงตา แต่เดิมใบหน้าที่ค่อนข้างหล่อเหลาของโม่เซี่ยว ในตอนนี้กลายเป็นน่าเกลียดน่ากลัวอันหาที่เปรียบมิได้…………………re* https://www.novelgu.com
